ΑΠΟΨΕΙΣ

ΚΥΠΡΙΑΚΟ: ΣΥΣΣΩΜΟΣ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΟΤΖΙΑ

Του Νίκου Σταματάκη
Η νεκρανάσταση των αποτυχημένων συνομιλιών της Γενεύης για το Κυπριακό στις 28 Ιουνίου, με υπόγειες ενέργειες του «διεθνούς παράγοντα» (βλέπε κυρίως Βρετανία και αμερικανικό «βαθύ κράτος») και με την συνδρομή του πάντα «πρόθυμου» και «ευέλικτου» προέδρου Αναστασιάδη, πρέπει να μας ανησυχεί σοβαρά. Και μόνο η παρουσία του κ. Αναστασιάδη εκεί, όχι ως προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά ως εκπροσώπου της ελληνοκυπριακής κοινότητας, αποτελεί σοβαρή υποχώρηση. Η παρουσία του στη Γενεύη είναι πράξη νομικά αμφισβητήσιμη έως αντισυνταγματική, όπως θεμελίωσε πρόσφατα ο εφέτης κ. Νικόλαος Σταυριανίδης, την οποία μπορεί να ακυρώσει το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου.  Ο κ. Αναστασιάδης, υποστηρίζει ο κ.Σταυριανίδης, δεν έχει το νομικό (και πολύ περισσότερο το ηθικό) δικαίωμα να υπογράφει ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ως εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής κοινότητας.  Η παρουσία του είναι μια προσωπική πράξη, άκρως επικίνδυνη, και ισοδυναμεί με κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.  Ακόμα και εάν οι συνομιλίες δεν έχουν κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα και μόνο η υπογραφή του κ.Αναστασιάδη στο έγγραφο που ήδη ετοιμάζει ο κ.Εϊντε θα βάλει ένα ακόμα λιθαράκι στον «διαδικαστικό κατήφορο» προς το τέλος του Κυπριακού κράτους.

 

Αλλά τι επιτέλους επιδιώκει ο «διεθνής παράγοντας»;

1) Θέλει άραγε να προσφέρει ένα κάποιο «δώρο» στην Τουρκία για να καταπιεί την ήττα της με την επικείμενη δημιουργία του Κουρδικού κράτους;   Η Δύση ασφαλώς θα ήθελε να κρατήσει την Τουρκία ως σύμμαχο.  Αλλά ακόμα και όταν πέσει ο Ερντογάν (οι μέρες του είναι μετρημένες), ένα μεγάλο τμήμα της χώρας θα ανήκει στο φανατικό Ισλάμ, ένα άλλο μέρος είναι το δυτικό-εξευρωπαϊσμένο και το τρίτο θα αποτελέσει τμήμα του ενιαίου Κουρδιστάν.  Η απόφαση έχει ληφθεί στα άδυτα της Δύσης και όπως φαίνεται η Ρωσία δεν διαφωνεί.  Επομένως το σενάριο του «εξευμενισμού» της Τουρκίας δεν έχει μεγάλο βάρος…

2) Θέλει μήπως η Δύση να λυθεί το Κυπριακό για να  δημιουργηθεί «κλίμα ασφάλειας» για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου;  Κατανοητή η πρεμούρα για τόσα τρισεκατομμύρια θαμμένα στον πάτο της θάλασσας και για τα τεράστια συμφέροντα εταιριών και κρατών.  Αλλά η εκμετάλλευση  έχει ήδη αρχίσει και θα μπορούσε να προχωρήσει άνετα χωρίς την άμεση, άρον-άρον, λύση του Κυπριακού.  Οι αποκλειστικές ζώνες (ΑΟΖ) των χωρών θα μπορούσαν να καθοριστούν και οι γεωτρήσεις να ξεκινήσουν (όπως ήδη γίνεται).  Ακόμα και το μερτικό των Τουρκοκυπρίων θα μπορούσε να μπεί σε ασφαλή φύλαξη για να αποτελέσει κάποτε κίνητρο για επανένωση της Κύπρου.

 

Γιατί λοιπόν τόση βιασύνη για την «όποια λύση» του Κυπριακού;  Ποιες είναι οι τελικές επιδιώξεις των αδιόρθωτων Εγγλέζων και των Αμερικανών του «βαθέος κράτους»;  Με σχετική βεβαιότητα θα υποστηρίξω ότι είναι οι ίδιες εδώ και εβδομήντα χρόνια και αφορούν την τεράστια γεωπολιτική σημασία της μεγαλονήσου.  «Η Κύπρος είναι από τα κομμάτια εκείνα της  Αυτοκρατορίας που δεν θα αποκτήσουν ποτέ το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης», είχε δηλώσει μεταπολεμικά Βρετανός αξιωματούχος και αυτή η πολιτική δεν άλλαξε. Πότε με την υποδαύλιση των τουρκικών βλέψεων, πότε με την έντεχνη χρήση των «χρήσιμων ηλίθιων» της ελληνικής πλευράς και πάντοτε με το «διαίρει και βασίλευε» ο «διεθνής παράγοντας» κρατούσε την Κύπρο σε μια ερμαφρόδιτη κατάσταση.

 

Ο κίνδυνος που διαβλέπουν τώρα στη Δύση είναι ασφαλώς η προοπτική να αποκτήσει η Κύπρος μεγάλη οικονομική ισχύ από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων (και φυσικά το ίδιο θα μπορούσε και η Ελλάδα).  Αλλά την οικονομική ισχύ συνήθως ακολουθεί η πολιτική και η στρατιωτική.  Και όπως είπαμε κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο: «Η Κύπρος είναι πολύ σημαντική για να πετύχει ποτέ αυτοδιάθεση».  Πάνω από όλα ήταν είναι και θα είναι το αβύθιστο αεροπλανοφόρο στο πιο κρίσιμο σημείο του πλανήτη.  Θέλουν λοιπόν να καταστήσουν την Κύπρο ένα κρατικό μόρφωμα υπό διεθνή επιτροπεία, ένα κράτος υπό αίρεση που θα βρίσκεται πάντοτε υπό τον έλεγχο των ξένων «διαιτητών», τους οποίους πρόβλεπε το κατάπτυστο σχέδιο Ανάν και – ας μην έχουμε καμία αμφιβολία – θα προβλέπει και η «όποια λύση» προταθεί στην «νέα Γενεύη».

 

Μπροστά σε αυτά τα σκληρά δεδομένα η ελληνική θέση ήταν και θα είναι πάντοτε μία: Είναι απαραίτητη η συνέχεια του ελληνικού χώρου από τη Θράκη στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, έως το Καστελόριζο και την Κύπρο.  Οποιαδήποτε διάσπαση στη γραμμή αυτή θα έχει δραματικές συνέπειες.  Κανένας κρίκος της αλυσίδας δεν πρέπει να σπάσει, εάν θέλουμε ο Ελληνισμός να επιβιώσει και να έχει τη θέση που του αξίζει παγκοσμίως.

 

Για πρώτη φορά μετά το 1974 η Ελλάδα έχει στο πρόσωπο του υπ.Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά έναν άξιο στρατηγικό παίκτη.  Με σωστή διπλωματική προετοιμασία ο κ. Κοτζιάς έθεσε το θέμα της αποχώρησης των κατοχικών στρατευμάτων ως απαραίτητη προϋπόθεση λύσης και κατέστησε επιτέλους την Τουρκία απολογούμενη για το έγκλημά της.  Αυτή η έξυπνη τακτική πρέπει τώρα να συνεχιστεί, είτε με άρνηση της Ελλάδας να πάρει μέρος στη πενταμερή της Γενεύης, είτε με την επιμονή της στα αυτονόητα.  Και κυρίως επιμονή στο δικαίωμα όλων των Κυπρίων να αποφασίζουν μόνοι τους, όπως η κάθε ευρωπαϊκή δημοκρατία, για τα του οίκου τους. Χωρίς επιδιαιτητές και χωρίς μεσάζοντες.

 

Χωρίς αυτά καμία επιπλέον υποχώρηση.  «Η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα να ζητά στην Κύπρο αυτά τα οποία δεν αναγνωρίζει στην μεγάλη κουρδική μειονότητα στο εσωτερικό της», ξέσπασε πριν λίγες μέρες ο Νίκος Κοτζιάς.  Μένει τώρα να κάνει κι το επόμενο βήμα ξεσκεπάζοντας την τουρκική (και βρετανική) μπλόφα: «Δεν φοβόμαστε τις απειλές περί διχοτόμησης!! Η ΕΝΙΑΙΟ, ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΟ, ΒΙΩΣΙΜΟ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΡΑΤΟΣ, ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΔΙΑΙΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ, Η ΚΑΜΙΑ ΛΥΣΗ…  Εάν η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν αποτελεί ασφάλεια και εχέγγυο για τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, τότε ας πάνε στην αγκαλιά της «μάνας» (τρομάρα της) Τουρκίας…

 

Νίκο Κοτζιά συνέχισε άφοβα.  Ο απανταχού της Γής Ελληνισμός στέκεται στο πλευρό σου!

 

Νέα Υόρκη, 16 Ιουνίου 2017

Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ