ΑΠΟΨΕΙΣ

Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΣΥΝΟΡΟ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ -Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΛΟΓΩ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΘΕΣΗΣ

Του Νίκου Σταματάκη

Καθώς η προεδρία Τραμπ έδωσε ήδη τα πρώτα δείγματα γραφής στον χώρο της εξωτερικής πολιτικής είναι φανερό ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις εισέρχονται σε φάση που θα εμβαθύνει τη στρατηγική συμμαχία των περασμένων δεκαετιών και θα την ανεβάσει σε νέα πρωτόγνωρα επίπεδα.  Ο γράφων (από τους λίγους – αν όχι ο μόνος – ΜΜΕ που είχαν προβλέψει έγκαιρα και σε βάθος τις τωρινές εξελίξεις) είχε επισημάνει λίγες μέρες πριν τις αμερικανικές εκλογές τις δυνατότητες και τις ευκαιρίες στην περίπτωση της (διαφαινόμενης τότε) νίκης του Τραμπ, που έδειχναν πράγματι δελεαστικές.  Σήμερα οι ευκαιρίες είναι ακόμα δελεαστικότερες. Υπάρχουν όμως και κίνδυνοι, τους οποίους εάν δεν συνειδητοποιήσουμε, αντί να ανεβάσουμε την Ελλάδα και τον Ελληνισμό (ελαφρώνοντας μάλιστα πολλά δεινά, με πρώτο και καλύτερο το χρέος),  θα ρισκάρουμε την οριστική μας εξαθλίωση ως χώρας και ως έθνους.

Ποιοι παράγοντες ευνοούν μια τέτοια δραματική εξέλιξη;

  • Οι κοσμογονικές εξελίξεις στον άμεσο χώρο γύρω από την Ελλάδα και ειδικά στην Αν.Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή: α) Η διαφαινόμενη απώλεια της Τουρκίας για τη Δύση μετά την ακραία ισλαμιστική στροφή του Ερντογάν, γεγονός που καθιστά τη χώρα μας, για μια ακόμα φορά στην Ιστορία, ανατολικό σύνορο του δυτικού πολιτισμού. β) Η ανώμαλη έως χαοτική κατάσταση στη Βόρεια Αφρική (κυρίως Λιβύη και Τυνησία, αλλά γενικότερα). γ) Η έξαψη του αλβανικού εθνικισμού στα Βαλκάνια και η ταυτόχρονη επάνοδος της Ρωσίας εκεί. δ) Η εκρηκτική κατάσταση στη Συρία και η αναστάτωση στην ευρύτερη Μ.Ανατολή με την επερχόμενη δημιουργία της δεύτερης αυτόνομης κουρδικής κρατικής οντότητας στη βόρεια Συρία, ενώ το ιρακινό Κουρδιστάν ανακηρύσσει τον Σεπτέμβριο την ανεξαρτησία του.
  • Η ύπαρξη τεράστιων κοιτασμάτων υδρογοναθράκων στην ελληνική, κυπριακή, αιγυπτιακή, ισραηλινή και λιβανέζικη ΑΟΖ. Την ύπαρξη δεν επιβεβαιώνουν πια μόνο σεισμικές έρευνες, αλλά το έμπρακτο ενδιαφέρον των μεγαλύτερων πετρελαϊκών κολοσσών,  όπως η EXXON MOBIL, ΤΟΤΑΛ, ΕΝΙ κλπ.
  • Σε συνδυασμό με τα παραπάνω, βασικός παράγοντας γεωπολιτικής αναβάθμισης του Ελληνισμού αποτελούν οι ανάγκες ασφαλείας του Ισραήλ, για το οποίο Ελλάδα και Κύπρος καθίστανται ο αναντικατάστατος «ομφάλιος λώρος» που το συνδέουν με την Δύση.

Στο πρίσμα αυτό θα πρέπει ασφαλώς να επικροτήσουμε την σταθερή – και μάλλον ασυνήθιστη στα ελληνικά πολιτικά δεδομένα – εξωτερική πολιτική διαδοχικών κυβερνήσεων, που: α) Ανέπτυξαν τις σχέσεις με το Ισραήλ και εξίσου άνετα συνέχισαν τις καλές σχέσεις με την Αίγυπτο.  β) Εμβάθυναν τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. γ) Κράτησαν την πόρτα της Ρωσίας ανοιχτή και δ) Ισορρόπησαν με μοχλό την Ευρώπη ανάμεσα στις αντίρροπες αυτές δυνάμεις.

Η οποιασδήποτε μορφής εξισορρόπηση συμφερόντων εξ ορισμού δεν είναι ποτέ εύκολη υπόθεση και ποτέ χωρίς τριγμούς και ταλαντώσεις.  Είναι όμως η μοίρα που έταξε στον Ελληνισμό η Ιστορία και είναι απαραίτητο να γίνει συνείδηση όλων ότι η έννοια «εξισορρόπηση συμφερόντων» αποτελεί τον διαχρονικό και υπερκομματικό ακρογωνιαίο λίθο της εξωτερικής μας πολιτικής. Αν για οποιαδήποτε άλλη χώρα «εξισορρόπηση συμφερόντων» είναι απλά μια «άσκηση επί χάρτου» στα υπουργεία Εξωτερικών και Αμυνας, για την Ελλάδα και την Κύπρο είναι μια διαρκής καθημερινή πράξη επιβίωσης.

Θα πρέπει να εξειδικευθεί ως έννοια και να μεταφρασθεί ως καθημερινή τακτική  περίπου ως εξής: 1) Η Ελλάδα, ως θαλάσσια δύναμη, είναι πάντοτε ταγμένη στο πλευρό της θαλασσοκράτειρας παγκόσμιας δύναμης (στην εποχή μας οι ΗΠΑ).  2) Η Ελλάδα δεν παραβλέπει και δεν αντιτίθεται ενεργά στα συμφέροντα της Ρωσίας, αλλά επιδιώκει να τα εξυπηρετήσει στο βαθμό του εφικτού.  Κάτι τέτοιο είχε παλαιότερα εκφράσει γραφικότατα ο Ανδρέας Παπανδρέου σε ένα πολύ γνωστό «επεισόδιο». Οταν οι Αμερικανοί του έθεταν ανυπόφορες αντιρρήσεις στο θέμα της προμήθειας φυσικού αερίου από την τότε ΕΣΣΔ απάντησε: “Φέρτε μου εσείς αέριο στα σύνορα μας σε καλύτερη τιμή και θα το αγοράσω από εσάς», κλείνοντας οριστικά το θέμα. 3) Η Ελλάδα επιδιώκει την στερέωση της θέσης της στην Ευρωπαϊκή Ενωση και με μοχλό αυτή τη θέση επιδιώκει την επέκταση της επιρροής της κυρίως στα Βαλκάνια και τη Μ.Ανατολή.

Η Ελλάδα μπορεί να βγει  πολλαπλά ωφελημένη στο νέο περιβάλλον που περιγράψαμε:

  • Από θέση αρχής η ειρήνη, έστω και η προσέγγιση, μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας ευνοεί τις ελληνικές θέσεις και μειώνει τη στρατηγική σημασία της Τουρκίας.
  • Από θέση αρχής επίσης ο Τραμπ έχει δηλώσει, ότι «θα δώσει προτεραιότητα στους πιστούς φίλους των ΗΠΑ» και η Ελλάδα δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις στον τομέα αυτό.
  • Με την πρώτη σε αξία αμερικανική βάση στον κόσμο (Σούδα) και με το πολυπληθέστερο κλιμάκιο αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών στην Ευρώπη να κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, η Ελλάδα είχε και έχει τεράστια αξία για τις ΗΠΑ και μπορεί να το εκμεταλλευθεί.
  • Μετά την στροφή της Τουρκίας στον Ισλαμισμό, Ελλάδα και Κύπρος είναι απολύτως απαραίτητες για την ασφάλεια της Δύσης, αλλά και του Ισραήλ.
  • Με την στρατηγική συμμαχία Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ-Αιγύπτου δημιουργούνται μεγάλες προοπτικές στο χώρο της παραγωγής και μεταφοράς ενέργειας, αλλά και τη δράση ως παράγοντα σταθερότητας σε μια ταραγμένη περιοχή. Η Ελλάδα σαφώς και πρέπει να απαιτήσει από τις ΗΠΑ ενίσχυση των αμυντικών της δυνάμεων, ειδικά επειδή διαθέτει ικανότατο στρατιωτικό προσωπικό. Από την αμερικανική πλευρά αυτό πρέπει να ιδωθεί ως μια εξαιρετικά αποδοτική επένδυση.
  • Η Ελλάδα ως ναυτική δύναμη είχε πάντοτε προνομιακή σχέση με την «θαλασσοκράτειρα» υπερδύναμη. Η σχέση αυτή έχει πρόσφατα λάβει μια νέα διάσταση, καθώς οι Αμερικανοί επείγονται για δρόμους μεταφοράς του φυσικού τους αερίου σε υγροποιημένη μορφή (LNG) – και η πιο αξιόπιστη οδός για αυτούς προσφέρεται από τους Ελληνες εφοπλιστές που έχουν δημιουργήσει ένα μεγάλο στόλο δεξαμενοπλοίων (LNG).

Η στρατηγική αξία της Ελλάδας για την Δύση θα αυξηθεί δραματικά τα επόμενα χρόνια.   Το μέλλον ανήκει στις υγιείς δυνάμεις της νέας γενιάς του Ελληνισμού, αποτελεί σπουδαία παρακαταθήκη.

Categories: ΑΠΟΨΕΙΣ