ΑΘΛΗΤΙΚΑ

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΔΗ – ΤΗ… ΖΗΛΕΥΕΙ ΤΩΡΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ Η ΒΟΥΛΑ ΠΑΤΟΥΛΙΔΟΥ

Πριν από 25 χρόνια, και πιο συγκεκριμένα εκείνο το ονειρεμένο απόγευμα της 6ης Αυγούστου 1992, ο ελληνικός αθλητισμός «γέννησε» αναπάντεχα το πρώτο του κορίτσι. Το υπ’ αριθμόν 71 μετάλλιο της χώρας μας σε Ολυμπιακούς Αγώνες ήταν, προς γενική κατάπληξη,  γένους θηλυκού. Το πρώτο του είδους…

Πηδώντας τότε πιο γρήγορα από όλες τις άλλες τα ψηλά εμπόδια των 100 μέτρων,  στο στάδιο «Μονζουϊκ» της Βαρκελώνης,  η Βούλα Πατουλίδου έγινε, άθελά της, η «μάνα του λόχου». Οι Ελληνίδες αθλήτριες έσπασαν απροειδοποίητα τα δεσμά τους, σήκωσαν κεφάλι, και δε γύρισαν ποτέ πια να κοιτάξουν πίσω τους. Ειδικά στο στίβο, έφτασαν να γίνουν κυρίαρχες του παιχνιδιού, απόδειξη τα 10 μετάλλια που διαδέχτηκαν εκείνο της Βούλας. Το πρώτο και σημαδιακό.

Όσο για το 10ο, εκείνο που φορέθηκε στο λαιμό της Κατερίνας Στεφανίδη, τον Αύγουστο του 2016, έμελλε να οδηγήσει σε μία επίσης ανεπανάληπτη διαδρομή. Εδώ και μερικά 24ωρα, η νέα «βασίλισσα» του άλματος επί κοντώ κρατάει  στα χέρια της ένα έπαθλο που σίγουρα το ζηλεύει ακόμα και η Πατουλίδου. Γιατί μέχρι να γίνεις το Νο1 μίας ολόκληρης χρονιάς στο στίβο δεν αρκεί να φτάσεις μία φορά ψηλά. Δεν αρκεί μία στιγμή.

Είναι ζήτημα τίτλων και διάρκειας η τιμή που αποδόθηκε φέτος στην 27χρονη Κατερίνα, γι’ αυτό και το βραβείο που της παραδόθηκε στο Βίλνιους της Λιθουανίας φάνταζε πιο βαρύ από το κανονικό.  Είναι η πρώτη Ελληνίδα που έπεισε τους πάντες, στην Ευρώπη, ότι κόπιασε και πέτυχε, από την αρχή έως το τέλος της σεζόν, όσα καμία άλλη.

Και μάλλον ήταν ψέμα ότι ο ανταγωνισμός έφτασε στο έπακρο. Τόσες νίκες, όσες πέτυχε η Κατερίνα, συνολικά 14, δεν έβγαλε καμία Βλόνταρτσιουκ, καμία Λασίτσκενε, και καμία Τιάμ. Συν ότι ανέβασε κι άλλο το ρεκόρ της (4.91 μέτρα), συν ότι απειλεί πια ακόμα και το παγκόσμιο ρεκόρ της Ισινμπάγιεβα, τα 5.06 μέτρα.

Τα 16 εκατοστά που χωρίζουν τη Στεφανίδη από την αποκαλούμενη και «τσαρίνα» του αγωνίσματος είναι πολλά, χωρίς αμφιβολία. Ναι μεν πιστεύει ότι «τα έχει» (και σίγουρα αυτή ξέρει τον εαυτό της απείρως καλύτερα…), αλλά ίσως να μην τα καλύψει και ποτέ.

Εξαρτάται, εδώ που τα λέμε, κι από τις διαθέσεις της. Στο «γκαλά» της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, η Κατερίνα εξήγησε, και μάλιστα όσο καλύτερα γινόταν, ότι δεν την «καίνε» τα ρεκόρ, αλλά οι τίτλοι. Μετάλλια θέλει, κι ας πάει το «παλιάμπελο», εάν τέτοιο θεωρηθεί το μεγάλο ρεκόρ που πέτυχε η Ισινμπάγιεβα πριν 8 χρόνια.

Στο λόγο της, κατά τη βράβευση του περασμένου Σαββάτου, κυριάρχησαν οι λέξεις διάρκεια και συνέπεια. Και το καθημερινό στοίχημα που βάζει με τον εαυτό της, όπως και με τον Μιτς Κρίερ, σύζυγο και προπονητή της, είναι να προσαρμόζει όλες τις ορέξεις της με αυτό το στόχο.

Να, έχει παγκόσμιο κλειστού στίβου τον Μάρτη του ’18, στο Μπέρμιγχαμ. Κι επειδή αυτή είναι η μόνη διοργάνωση που δεν έχει κατακτηθεί από τη Στεφανίδη, έχει κάνει όλα τ’ άλλα πέρα, και σημαδεύει εκείνο το χρυσό μετάλλιο. Με την αύρα, είναι αλήθεια, της φετινής επιτυχίας της επί αγγλικού εδάφους, στο Παγκόσμιο ανοιχτού στίβου του Λονδίνου.

Η Κατερίνα είναι στο στάδιο ό, τι και στις συνεντεύξεις της. Χειμαρρώδης. Τις προάλλες, αποδέχτηκε πρόσκληση της ΕΡΤ βάζοντας έναν όρο: «Ευχαρίστως να έρθω στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων, αλλά θέλω χρόνο, ώστε να περάσω στον κόσμο τα μηνύματα που χρειάζεται. Αν με θέλετε μόνο για 5 λεπτά, όχι, δε θα έρθω».

Και μίλησε 16 λεπτά, παρακαλώ! Λες και κάθε λεπτό ήταν αφιερωμένο στην απόσταση που τη χωρίζει από τον (άτυπο) τίτλο της καλύτερης επικοντίστριας όλων των εποχών…

 

Categories: ΑΘΛΗΤΙΚΑ