ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Η ΜΕΓΕΘΥΝΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ …ΜΗΔΕΝΟΣ ΕΠΑΝΕΦΕΡΕ ΤΗΝ ΑΕΚ ΣΤΑ «ΣΑΛΟΝΙΑ»

Δεδομένο, υπ’ αριθμόν ένα: μυριάδες εισιτήρια, στην πονεμένη Ελλάδα του 21ου αιώνα, κόβονται πλέον μόνο σε γήπεδα, όπου φιλοξενούνται μεγάλες ποδοσφαιρικές ομάδες του εξωτερικού. Κι εννοούμε εκείνες του πάνω-πάνω ραφιού. Να παρακαλάμε να μας πέφτουν τέτοιες κάθε χρόνο, αντί να κρυβόμαστε από δαύτες!

Από Μπαρτσελόνα και Μίλαν, που συνευρέθηκαν στα μέρη μας αυτή την εβδομάδα (και κακώς δεν προσπάθησε κανείς να τις πείσει να παίξουν ένα φιλικό παιχνιδάκι μεταξύ τους, ώστε ν’ «ανοίξει» κάπως το ματάκι μας…), μέχρι Μπόκα Τζούνιορς, η οποία θα παίξει κάποια στιγμή (8 του μήνα, στο «Κλεάνθης Βικελίδης») εκείνο το ματσάκι με τον Άρη, που θα μας πάει…

Δεδομένο, υπ’ αριθμόν δύο: για ένα κλαμπ που έμεινε εκτός ευρωπαϊκών διοργανώσεων επί μία τετραετία (2012-2016), με συνέπεια να σβηστεί από τη γενική κατάταξη της UEFA, η θέση 140 που κατέχει πλέον η ΑΕΚ στον πίνακα είναι βάλσαμο. Το δε αήττητο που διατηρεί στον 4ο όμιλο του Γιουρόπα Λιγκ, ύστερα από 4 αγώνες της (ή 6, εάν προσθέσουμε κι εκείνους με τη Μπριζ, στα πλέϊ οφ), παραπέμπει σε μικρό «θαύμα».

Δεδομένο, υπ’ αριθμόν τρία: αξιομνημόνευτα είναι τα δύο 0-0 με τη Μίλαν των 7 Τσάμπιονς Λιγκ, και θα’ χουν να τα συζητάνε για χρόνια όσοι φίλαθλοι βρέθηκαν στο «Σαν Σίρο» και στο ΟΑΚΑ. Το «μηδέν», στο ποδόσφαιρο, αποκτάει ενίοτε μεγεθυντική αξία. Ανάλογα με τις περιστάσεις, αλλά και τον αντίπαλο. Κι η ΑΕΚ επέστρεψε ηχηρά στον ευρωπαϊκό χάρτη, αξιοποιώντας στο μέγιστο βαθμό την αξία του μηδενός.

Ασχέτως, λοιπόν, του κρυφού πόθου των οπαδών της («βάλε ΑΕΚ ένα γκολ»), που όλο και φούντωνε (δικαίως, εδώ που τα λέμε…) όσο μίκραινε στα μάτια της η Μίλαν, η Ένωση βγήκε πολλαπλά κερδισμένη από δύο αγώνες που φάνταζαν «βουνό» την ημέρα της κλήρωσης των ομίλων.

Φανταστείτε, στερήθηκε δύο εντός έδρας βαθμούς από την Αούστρια Βιέννης, και πήγε μετά και τους πήρε από τη Μίλαν! Κι επειδή την «αγάπησε» ο Θεός, την ΑΕΚ, την επιβράβευσε και με το «ανάποδο», για την (επίφοβη) Ριέκα, αποτέλεσμα στο άλλο ματς της 4ης αγωνιστικής.

Με άλλα λόγια, ο «Δικέφαλος» έχει πλέον και την πίτα ολάκερη μπροστά της, μιας και η υπόθεση-πρόκριση εξαρτάται πλέον από την ίδια, και το κοινό της χορτάτο. Η κατάσταση αυτή είναι ονειρεμένη, καθώς έχει προσπεράσει κατά πολύ την αρχική προσδοκία. Η δε συνέχεια θα είναι ιδανική εάν στις 23 Νοεμβρίου προστεθεί δεύτερη νίκη επί της Ριέκα (κι όχι νίκη της Αούστρια στο Μιλάνο), που θα σημάνει οριστική πρόκριση στους «32» της διοργάνωσης. Όπως της αξίζει, άλλωστε.

Το μέγεθος της επιτυχίας αυξάνεται σημαντικά άμα αναλογιστεί κανείς ότι η ευρωπαϊκή πορεία της ΑΕΚ συντελείται με παίκτες που δεν είναι, ως επί το πλείστον, μαθημένοι σε αυτή τη δοκιμασία. Συν την αναγκαία υποχρέωση πρωταγωνιστικής πορείας και στο ελληνικό πρωτάθλημα, τώρα μάλιστα που ο Ολυμπιακός έπαψε να είναι άτρωτος, από κάθε άποψη.

Το (επικοινωνιακό, και όχι μόνο) λάθος του Μανόλο Χιμένεθ, να δηλώσει προ ημερών ότι η ΑΕΚ δεν μπορεί να παίζει Πέμπτη-Κυριακή με τον ίδιο οίστρο, ευτυχώς για τον ίδιο δεν «έκατσε» στο μυαλό των φιλάθλων. Πενήντα χιλιάδες ψυχές πήγαν χθες στο ΟΑΚΑ για να τον δουν να διαψεύδεται, και το ίδιο θα κάνουν πολλοί επίσης και την Κυριακή, με την ελπίδα να βγει αποτέλεσμα και στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ.

Έστω κι αν δεν είναι ψέμα ότι δε συνηθίζει η ομάδα τους να «ντουμπλάρει» τις χαρές της.

Έστω κι αν χάθηκε, έως το τέλος της σεζόν, η πολύτιμη συμμετοχή του Πέτρου Μάνταλου.

Έστω κι αν είναι ακόμα Νοέμβρης, ένας μήνας όχι ιδιαίτερα ζόρικος για τις ομάδες που λατρεύουν τις χαρές του Μάη…

Categories: ΑΘΛΗΤΙΚΑ