ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, Ο ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ ΞΟΔΕΥΤΗΚΕ – ΦΥΛΑΕΙ ΤΟ ΘΡΥΛΟ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΑΕΚ

Ήταν πριν από 37 μήνες, όταν ο Ολυμπιακός έχανε με 1-2 από τον ΠΑΟΚ του Άγγελου Αναστασιάδη (τα γκολ είχαν βάλει τότε Αθανασιάδης και Περέϊρα), ξέμενε 5 βαθμούς μακριά από την κορυφή της Σουπερλίγκας, μα δε σκιαζόταν. Οι εφημερίδες έγραφαν πως τάχα ο ΠΑΟΚ ήταν «έτοιμος για τίτλο», αλλά οι ερυθρόλευκοι, έχοντας ακόμα το (ποδοσφαιρικό) σύμπαν να συνωμοτεί υπέρ τους, μετρούσαν την κατάσταση πολύ διαφορετικά. Και δικαιώθηκαν, χωρίς μάλιστα να τους βγουν τα συκώτια, καθώς το Μάη η βαθμολογία ήταν ακριβώς έτσι: Ολυμπιακός 78, Παναθηναϊκός 66, ΠΑΟΚ 65…

Εν έτει 2018, ο Βαγγέλης Μαρινάκης και η παρέα του δεν έχουν πλέον την πολυτέλεια να γελάνε, όπως τη σεζόν 2014-15, πίσω από την πλάτη των αντιπάλων τους. Έχοντας κάνει στην άκρη τη λογική, με τις αποφάσεις στελέχωσης που παίρνουν από τον Ιούνιο του 2016 (εποχή που έκαναν τον σπουδαίο Μάρκο Σίλβα να φύγει τρέχοντας από την Ελλάδα…), ουσιαστικά συρρίκνωσαν τον Ολυμπιακό, με αποτέλεσμα να βάλουν κι αυτοί το χεράκι τους, ώστε ν’ αλλάξουν σημαντικά οι ισορροπίες στη Σουπερλίγκα. Δεν είναι μόνο τα δικά του πέναλτι που λιγόστεψαν απότομα, ή οι αποβολές των αντιπάλων του…

Κι ενώ το ερυθρόλευκο «καράβι» φάνταζε να οδεύει μάλλον προς τα βράχια, όσο ο Μαρινάκης είχε στρέψει αλλού την προσοχή του (με ιδιαίτερη επιτυχία, κρίνοντας από την επιχειρηματική εξάπλωσή του), ο …Μωάμεθ του Ολυμπιακού αποφάσισε ν’ ανέβει στο βουνό! Ναι, παλιότερα συνέβαινε το ανάποδο, γι’ αυτό και η ελληνική Λίγκα πήγαινε από το κακό στο χειρότερο, ακόμα και στα μάτια των καλόπιστων ιθαγενών.

Διαπιστώνοντας, λοιπόν, ότι δε γίνεται πια να τη βγάζει με μαθητευόμενους μάγους των πάγκων (Βίκτορ, Μπέντο, Χάσι), ή με καλόβολους ανθρώπους (Λεμονής, Βούζας), ο Μαρινάκης αποφάσισε να ξοδευτεί για… κανονικό προπονητή! Αν και δε γίνεται να εγγυηθεί κανείς μας την επιτυχία του Οσκαρ Γκαρθία, ο άνθρωπος που παρουσιάστηκε σήμερα στα ΜΜΕ είναι αυτό που λέμε «από άλλο ανέκδοτο». Κι αν πράγματι «χάρισε», όπως ο ίδιος λέει, 2 εκατομμύρια ευρώ στην προηγούμενη ομάδα του, τη Σεντ Ετιέν, το’ κανε για λόγο σοβαρό.

Καλώς, εάν θέλετε τη γνώμη μου, τερμάτισε τώρα ο Μαρινάκης την τέταρτη θητεία του Τάκη Λεμονή στον ερυθρόλευκο πάγκο. Άμα θες να φτάσεις μακριά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, δε γίνεται να το πετύχεις χωρίς προπονητή με ρίσκα και οράματα. Ούτε τιμάει τη διεθνή εμβέλεια του Ολυμπιακού (θυμηθείτε το χλευασμό του από τα ξένα ΜΜΕ) να παίζει σύσσωμος πίσω από τη σέντρα, για να γλιτώσει τη συντριβή από τη Μπαρτσελόνα και τη Γιουβέντους…

Ευκαιρίας δοθείσης, ας επισημάνω και το εξής: η άλλη ομάδα του Μαρινάκη, η Νότιγχαμ Φόρεστ, πήγε κι έριξε 4 γκολ στη φημισμένη Αρσεναλ, και την πέταξε εκτός Κυπέλλου Αγγλίας! Κι είχε ακριβώς 110 χρόνια (!) η Αρσεναλ να φάει τόσα γκολ από ομάδα κατώτερης κατηγορίας, έτσι;

Όσα, λοιπόν, δεν έφερε στον Ολυμπιακό το προηγούμενο 18μηνο, μακράν το χειρότερο διάστημα επί ιδιοκτησίας Μαρινάκη, τα φέρνουν οι πρώτες στιγμές του 2018. Βλέπετε, μαζί με τον Οσκαρ Γκαρθία ήρθε στον Ολυμπιακό κι ο Κέβιν Μιραλάς. Ίσως όχι με την όρεξη που είχε το 2010, όταν ήταν ακόμα ένα «ξαναμμένο» παλικαράκι 23 ετών, αλλά με το ειδικό βάρος και τις εμπειρίες που δεν έχει κανείς άλλος πλάγιος επιθετικός του Ολυμπιακού.

Και μετά τον Μιραλάς θα’ ρθουν κι άλλοι παίκτες, ικανοί να φρενάρουν τη δεδομένη ορμή της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ. Οι δύο «Δικέφαλοι» είναι κολλημένοι στην πλάτη του Ολυμπιακού και τον απειλούν πιο σοβαρά από κάθε άλλη χρονιά  με απώλεια του τίτλου. Ειδικά η ΑΕΚ, που και πιο μεθοδική φαντάζει, και πιο δουλεμένη, έχοντας ψάξει συνειδητά σε ρηχά νερά εκείνους τους παίκτες που θα τη βγάλουν ασπροπρόσωπη.

Ο φόβος της ΑΕΚ, λοιπόν, είναι που έκανε τον Μαρινάκη ν’ ανασκουμπωθεί και να πάρει αποφάσεις που δεν τον είχαν απασχολήσει στο παρελθόν. Η δε πιθανότητα του ν’ αποτύχει παταγωδώς μάλλον είναι ανύπαρκτη. Γιατί ακόμα και τον τίτλο να χάσει ο Ολυμπιακός, το αφεντικό του θα πιστωθεί την αντίδραση που έβγαλε, έστω και καθυστερημένα. Κι άμα το χειριστεί σωστά το ζήτημα, πού ξέρετε, μπορεί να σώσει και τον Ισπανό προπονητή, έτσι ώστε να έχει μετά την άνεση να ξεκινήσει, καλοκαιριάτικα εννοώ, ένα ολόδικό  του πλάνο.

Όπως ακριβώς το σκέφτηκε εκείνος που έκανε τις σχετικές συστάσεις για τον Γκαρθία στον Μαρινάκη, ο «πολύς» και συνεπής Ερνέστο Βαλβέρδε.