ΠΡΩΤΑ ΚΟΝΤΟΣ, ΜΕΤΑ «ΓΙΓΑΝΤΑΣ» – ΕΓΙΝΕ 76 ΕΤΩΝ Ο ΜΙΜΗΣ ΔΟΜΑΖΟΣ

Ήταν στη μοίρα του γραφτό, αλλιώς να ξεκινάει, κι αλλιώς να καταλήγει. Στην αρχή, που λέτε, ήταν ένα κοντούλικο παιδί, που όλοι υπέθεταν ότι θα το «κατάπιναν», για πλάκα, οι αντίπαλοί του στα γήπεδα. Κι έφτασε να γίνει ο «κοντός γίγαντας» της μπάλας, όπως εύστοχα τον χαρακτήρισε κάποτε ο αείμνηστος, Γιόχαν Κρόϊφ.

Στην αρχή, επίσης, ο Μίμης Δομάζος ήταν, όσο κι αν σας ακούγεται παράξενο, οπαδός του Ολυμπιακού… Κι έφτασε να γίνει ο ηγέτης του άλλου «αιωνίου», του Παναθηναϊκού. Για την ακρίβεια, είναι η «σημαία» του Τριφυλλιού, εδώ και μία 50ετία!

Επιπλέον, ξεκίνησε ως ένα φτωχόπαιδο που δύσκολα θα είχε στον ήλιο μοίρα. Κι έφτασε να γίνει ολόκληρος… Στρατηγός! Όσοι αιώνες κι αν περάσουν, άλλος με τόσα ποδοσφαιρικά «γαλόνια» αποκλείεται να βρεθεί. Γιατί έτσι είναι αυτά τα παρατσούκλια, μοναδικά.

 

domazos-2

Σήμερα, 22 του Γενάρη, ο Δομάζος έγινε 76 ετών, και παραμένει φυσικά στο πλευρό της ομάδας με την οποία συνδέθηκε από τα 17 του χρόνια. Σ’ όποιο ματς του Παναθηναϊκού κι αν πάτε, εκεί θα τον βρείτε. Δίπλα-δίπλα με το «ψηλό» του ταίρι, τον Αντώνη Αντωνιάδη. Μία ανθρώπινη, πρωτίστως, σχέση που όλο και κάποιος σκηνοθέτης θα βρεθεί για να την κάνει ταινία. Είναι και είδος που σπανίζει στον τόπο μας, αυτή η παντοτινή συνεργασία τους, σωστά δεν τα λέω;

Ο Δομάζος μπορεί να είναι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στα ελληνικά χρονικά. Μπορεί και όχι. Ας μην χαλάσουμε, τέτοια μέρα γιορτής του Μίμη, με συγκρίσεις που δεν έχουν σκοπό. Του αρκεί, άλλωστε, που τον κρατάμε πολύ ψηλά στην υπόληψή μας, και που θυμόμαστε με ακρίβεια τα αθλητικά κατορθώματά του. Λες και ήταν χθες που το ποδάρι του χάιδευε τη μπάλα, και την έστελνε συστημένη στον Αντωνιάδη, για το εύκολο, όσον αφορά στο δικό του χάρισμα, γκολ…  

Στην περίπτωση που δεν προλάβατε να ζήσετε έστω ένα από τα 21 χρόνια του «Στρατηγού» στα ελληνικά γήπεδα, η λύση είναι δίπλα. Αφενός ξαμολιέστε στο Διαδίκτυο και βλέπετε όποιο βίντεο βρεθεί μπροστά σας, αφετέρου πάτε κι αγοράζετε τη βιογραφία που εξέδωσε προ μηνών. Το βιβλίο-λεύκωμα φέρει τον τίτλο «Μίμης Δομάζος: Μυστικά και άλλες αποκαλύψεις» και ρουφιέται σε λίγες ωρίτσες. Με ιστορίες και φωτογραφίες πολλές.

 

mimis-domazos-mistika-kai-alles-apokalipseis-300x440.jpg

Μόνο μία φωτογραφία λείπει, νομίζουμε, από την πλούσια συλλογή του. Εκείνη φορώντας καινούργιο κοστούμι και πίνοντας πορτοκαλάδα, τα μόνα ανταλλάγματα που πήρε υπογράφοντας δελτίο στον Παναθηναϊκό, το καλοκαίρι του 1959! Ίδια χρονιά, παρακαλώ, που ξεκίνησε στη χώρα μας το πρωτάθλημα της Α’ εθνικής κατηγορίας.  

Στο βιβλίο του «Στρατηγού» υπάρχει και ολίγη ΑΕΚ, αλίμονο. Έπαιξε μία χρονιά μαζί της (1978-79), επειδή τον είχαν διώξει από τον Παναθηναϊκό και την έζησε έντονα. Και μάλλον εκεί θα τελείωνε την καριέρα του, εάν δεν εμφανιζόταν στο προσκήνιο ο Γιώργος Βαρδινογιάννης.

 

DUSAN-MAVROS-DOMAZOS

Ο «καπετάνιος», στην πρώτη του χρονιά ως ιδιοκτήτης του Παναθηναϊκού, έκρινε πως ο Δομάζος έπρεπε να κάνει τη μοναδική επαγγελματική περίοδο της καριέρας του ντυμένος στα πράσινα. Σοφή κίνηση. Για όλους. Ακόμα και για την εποχή που έσβηνε τότε, του αθλητικού ρομαντισμού.

Εάν ο Μίμης γεννιόταν όχι το 1942, αλλά το 1962, θα ζούσε σε άλλο ελληνικό ποδόσφαιρο. Το επαγγελματικό. Αλλά για λίγο καιρό, διότι όπως είπε σε μία παλιά συνέντευξή του, «δεν θα υπήρχε ελληνική ομάδα να με πληρώσει όσο άξιζα»!

Στις παρουσιάσεις του βιβλίου του, ο Δομάζος φανέρωσε πως δεν μετάνιωσε για τις επιλογές του. Ορισμένες εμπεριείχαν πολύ ρίσκο, όπως το να παίζει 21 χρόνια μπάλα χωρίς επικαλαμίδες (που δεν τον έκαναν να αισθάνεται άνετα). Πώς γλίτωσε από τραυματισμούς, έτσι εκτεθειμένος που έπαιζε, μόνο ο Θεός το ξέρει…

Δεν μετάνιωσε ούτε για τις κόντρες που είχε στο παρελθόν, κι ας μην είχε πάντα δίκιο. Τα’ βαλε με αρκετούς, δεν έσκυψε το κεφάλι σε περισσότερους. Μέχρι και με τον Κώστα Ασλανίδη, τον χουντικό Γενικό Γραμματέα Αθλητισμού, πιάστηκε στα χέρια, το 1969, γι’ αυτό και δεν έπαιξε με την Εθνική ομάδα κόντρα στη Ρουμανία, σε ματς-κλειδί για πρόκριση στο Μουντιάλ του ’70. Δεν κερδίσαμε (2-2 ήρθε το ματς, στο Φάληρο), έτσι δεν πήρε ο Μίμης τη χαρά ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου…  

Ένα ταραχώδες κεφάλαιο της ζωής του ήταν κι ο γάμος του με την αείμνηστη Βίκυ Μοσχολιού, το 1967. Κάπου 30 χιλιάδες άνθρωποι (!) μαζεύτηκαν εκείνη την Πρωτομαγιά στην Μητρόπολη Αθηνών, για δύο κυρίαρχα είδωλα της εποχής εκείνης. Κι ενώ το ζευγάρι έφτιαξε – κρατηθείτε – ακριβώς 7.000 μπομπονιέρες, αυτές δεν έφτασαν, ούτε για… ζήτω!

 

MOSXOLIOU_KEN

Ο γάμος εκείνος κράτησε μόλις 12 χρόνια, αλλά για τον κόσμο ήταν σαν μη διαλύθηκε ποτέ. Η δε «προίκα» του Μίμη από τη Μοσχολιού ήταν δύο κόρες (Ράνια και Ευαγγελία), ενώ ακόμα μία κόρη (Πόπη) απέκτησε με τη νυν σύζυγό του, Ηώ Θεοδώρου.