ΡΟΤΖΕΡ ΦΕΝΤΕΡΕΡ – ΤΟ ΕΙΔΩΛΟ ΤΩΝ «ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΩΝ» ΑΘΛΗΤΩΝ

Ανοίγω χθες τη μηχανή αναζήτησης της Google (καλύτερο εργαλείο δεν νομίζω ότι μπορούσε να μας δωρίσει το Ίντερνετ…), πληκτρολογώ το όνομα «Roger» και μου προκύπτουν τρία διάσημα επώνυμα: Φέντερερ, Γουότερς, Μουρ.

Με αυτή τη σειρά. Πρώτα οι δύο ζωντανοί «θρύλοι», από το τένις και τη ροκ σκηνή αντίστοιχα, τρίτος ο μακαρίτης Άγγλος ηθοποιός, που ήταν πότε «Αντίζηλος», πότε «Άγιος» και μετά «Τζέϊμς Μποντ».

Και «παίζει» να είναι όντως αυτή η σωστή σειρά, όσον αφορά στα πλήθη που συναρπάζονται ακόμα από τον Ελβετό τενίστα και τον Άγγλο συνθέτη, τραγουδιστή και μπασίστα των πολυαγαπημένων  «Pink Floyd». Εάν όχι, τότε το «ψαχτήρι» της Google επηρεάστηκε από το ντόρο που προκάλεσε παγκοσμίως ο Φέντερερ, κερδίζοντας για 6ηφορά στην καριέρα του το Όπεν της Αυστραλίας, με 3-2 σετ σε βάρος του Κροάτη Τσίλιτς.

Ναι, στα 37 του χρόνια (γεννήθηκε τον Αύγουστο του ’81, στη Βασιλεία) ο «βιονικός» Ελβετός μπορεί και κερδίζει τους καλύτερους, στα καλύτερα τουρνουά του κόσμου. Κι αν έβαλε πάλι τα δάκρυα την ώρα της απονομής, όπως του συνέβη και πέρυσι στη Μελβούρνη, είναι γιατί είχε μέσα του την αμφιβολία. Κι είναι σαράκι αυτό, που σε βασανίζει καθημερινά…

wei5

«Δεν ξέρω εάν θα μπορέσω, σ’ αυτή την ηλικία, να επιστρέψω στην κορυφή του κόσμου. Δεν είναι εύκολο να ‘χω την ταχύτητα που έχουν οι σταρ της νέας γενιάς» εξομολογήθηκε στους δημοσιογράφους όταν ξεμπέρδεψε με τα βάσανα του 2016.

Θυμίζουμε, όχι μόνο έχασε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέϊρο, όχι μόνο συμπλήρωσε τότε 4 χρονιές χωρίς τίτλο σε γκραν σλαμ, αλλά δεν πήρε καν μέρος στο γαλλικό Όπεν, διακόπτοντας έτσι το σερί που είχε με συμμετοχή σε 65 διαδοχικά γκραν σλαμ, από το Αυστραλιανό Όπεν του 2000, όταν ήταν μόλις 19 ετών.

Η εξομολόγηση του «βασιλιά» (στην Αμερική, τον προσφωνούν «FedEx», όπως την περίφημη εταιρία ταχυμεταφορών) φάνταζε, τουλάχιστον στα μάτια των περισσοτέρων, ως αδυναμία. Περίπου ως παραίτηση από το θρόνο, στον οποίο καθόταν τότε ο Νόβακ Τζόκοβιτς. Κι όλα αυτά γιατί ο κόσμος στάθηκε σ’ ένα μόνο απόσπασμα των δηλώσεών του, μη δίνοντας σημασία στις υπόλοιπες. Κι άμα ο Φέντερερ λέει πως θα προσπαθήσει για το μάξιμουμ, τρέμετε όλοι σας!

Το 2017, λοιπόν, έμελλε να γίνει το έτος αναγέννησης του δήθεν… τελειωμένου Ελβετού! Οι χαρές που πήρε ήταν τόσο πολλές, που οι ειδικοί ξεκαθάρισαν πως μόνο το 2007 τον είχαν δει πιο αποτελεσματικό! Φαντάσου, σα να μην είχαν περάσει 10 ολάκερα χρόνια από πάνω του…

Αναρωτιέμαι γιατί το συζητάνε ακόμα μερικοί, για το ποιος είναι ο καλύτερος τενίστας όλων των εποχών… Υπήρξε άλλος που να κέρδισε 20 γκραν σλαμ (8 Ουίμπλεντον, 6 Αυστραλιανά, 5 Αμερικάνικα κι ένα Γαλλικό), όπως ο Φέντερερ; Ξέρετε εσείς άλλον με 1139 νίκες, και ποσοστό νικών 82% σε 20χρονη επαγγελματική καριέρα; Πιστεύετε μήπως ότι έχει απολαύσει κι άλλος τενίστας, πέραν του Ελβετού, 302 εβδομάδες της ζωής του στην κορυφή του κόσμου;

Σήμερα, ο ξανανιωμένος Φέντερερ, το είδωλο κάθε αθλητή που τάχα δείχνει «τελειωμένος», είναι στο Νο 2 της παγκόσμιας κατάταξης, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί με τενίστα της ηλικίας του. Και θέλει να επιστρέψει στο Νο 1, που σήμερα κατέχει ο Ράφα Ναδάλ, τον Μάρτιο κιόλας. Η διαφορά τους τώρα είναι 155 βαθμοί, και θα καλυφθεί, εάν ο Ισπανός δεν μπορέσει, λόγω του πρόσφατου τραυματισμού του, να κάνει σεφτέ στα επόμενα τουρνουά, ειδικά στο Ακαπούλκο.

Σύμφωνοι, το Νο 1 δεν είναι μακριά. Αλλά με το ρεκόρ του Τζίμι Κόνορς (109 τρόπαια), τι γίνεται; Προλαβαίνει να το γκρεμίσει κι αυτό ο Φέντερερ, που μετράει 96 έπαθλα έως τώρα; Αντέχει το κορμί του για ακόμα 13 νίκες σε τελικούς υψηλών προδιαγραφών;

Για το κορμί, ουδείς μπορεί να γνωρίζει. Αλλά για τη θέληση και τη ψυχή του, βάλτε όσα στοιχήματα θέλετε!

Χαρακτηριστικές είναι και ορισμένες κουβέντες του, στο παρελθόν:

–       Πάντα παίζω για τη νίκη. Δεν νοείται το τένις για μένα άμα δεν προσπαθώ για το καλύτερο.

–       Βλέπω πάντα τη θετική όψη των πραγμάτων, τακτική που με βοηθάει να ξεπερνάω τις δυσκολίες.

–       Έχω αποδεχτεί το γεγονός ότι μέσα σ’ ένα λεπτό μπορεί να καταστραφεί το προφίλ που έκτιζα σε όλη μου την καριέρα. Και προσέχω, για να μη μου συμβεί…

–       Εκείνο που έμαθα καλύτερα, με το πέρασμα των χρόνων, είναι να παίζω πονώντας, να παίζω με πρόβλημα, να παίζω με οποιεσδήποτε συνθήκες.

–       Μ’ αρέσει που, ως τενίστας, είμαι υπεύθυνος για κάθε αποτέλεσμα, νίκη ή ήττα. Δεν μου αρέσει, ειδικά όταν παίζω ποδόσφαιρο, να κατηγορώ κάποιον συμπαίκτη μου για την αποτυχία μας.

–       Στην προσωπική ζωή μου, έχω δύο προτεραιότητες. Να είμαι εξίσου καλός γονιός και σύζυγος. Όχι καλύτερος στο ένα, χειρότερος στο άλλο…

–       Πάντα υπάρχει κάτι να βελτιώσεις στη δουλειά σου, οπότε μη νομίζεις ότι πάνε χαμένες οι ώρες της προσπάθειας.

–       Κάθε φορά που πέφτω, κάθε φορά που αισθάνομαι πως βρίσκομαι παγιδευμένος σε μία βαθιά τρύπα, ξέρω ότι θα βγω από εκεί μέσα πιο δυνατός.

–       Για τα μακρινά όνειρα, τα μεγάλα, χρειάζεται πίστη. Και για να φτάσεις εκεί, χρειάζεσαι το κίνητρο και την έμπνευση που δυο δίνουν τα μικρότερα.