ΣΤΕΦΑΝΙ… ΜΑΓΙΑΤΙΚΟ ΣΤΟ ΦΑΛΗΡΟ – ΑΝΑΤΡΟΠΗ-ΣΤΑΘΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΕΚ  

Ήταν 24 του Σεπτέμβρη όταν άλλαξε, προς το καλύτερο εννοώ, η ποδοσφαιρική μοίρα του Χριστοδουλόπουλου, και ταυτόχρονως «σκοτείνιασε» ο αθλητικός ορίζοντας του Καπίνο. Στον μεν πρώτο πιστώθηκε, λόγω των δυο γκολ που πέτυχε, το μεγαλύτερο κομμάτι από εκείνο το αναπάντεχο 3-2 (από 0-2 στο 46ο λεπτό…) της ΑΕΚ σε βάρος του Ολυμπιακού, στον δε άλλο όλο το… ανάθεμα της αποτυχίας! Έκτοτε, ο Λάζαρος είναι πιο σεβαστός από ποτέ, ενώ ο Στέφανος πιο παραμελημένος από ποτέ…

Και πάνω που νομίζαμε ότι θα κάνουμε πολύ καιρό πάλι για να ξαναδούμε τέτοια ολική ανατροπή, ειδικά σε ντέρμπι της Σουπερλίγκας (έτσι κι αλλιώς, το ρεπερτόριό της κατηγορίας δεν χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη φαντασία, έτσι δεν είναι;), η ΑΕΚ «ξαναχτύπησε»! Πιο δραστικά από την άλλη φορά. Πιο γρήγορα κι από τις «μαύρες» σκέψεις που κατέκλυσαν το μυαλό των οπαδών της, όταν ο Καρίμ Ανσαριφάρντ «έστησε» την ομάδα τους στον τοίχο, την Κυριακή, με μόλις 13 λεπτά ν’ απομένουν για το φινάλε. Αποδείχθηκαν, πάντως, υπέρ-αρκετά για να συμβούν πολλά.

Για πρώτη φορά στην ιστορία της, και σημειώστε το αυτό, η ΑΕΚ έκανε τέτοια «πλάκα» στον μεγάλο αντίπαλό της: νίκες μέσα-έξω, με ανατροπή του σκορ και στις δύο περιπτώσεις! Σενάριο που δεν είχαν ξεστομίσει τα χείλη κανενός, καθώς ο «Δικέφαλος» δεν το συνηθίζει να φεύγει θριαμβευτής από το Φάληρο (το’χε ξανακάνει το 2010, αλλά οι αμέσως προηγούμενες ήταν πολύ-πολύ παλιά, το 1994 και το 1978), μα ούτε να κάνει και το «2 στα 2», παίζοντας κόντρα στον Ολυμπιακό. Είχε να συμβεί, παρακαλώ, από τα χρόνια του Ντέμη Νικολαϊδη και του Βραζιλιάνου Βεριντιάνο Μαρτσέλο, το 1998…  

Ηταν η πρώτη της φορά, λοιπόν, και σαν τέτοια θα μείνει αλησμόνητη. Με «χρυσά» να γίνονται τα ονόματα των δύο σκόρερ της, Ντμίτρο Τσιγκρίνσκι και Γιώργου Γιακουμάκη, και …πλατινένια την αντοχή που δείχνει ολόκληρη η ΑΕΚ όσο αυξάνονται οι φετινές κακουχίες της! Γιατί ούτε από πλεονεκτική θέση ξεκίνησε τη μάχη για την κατάκτηση του πρωταθλήματος (έχοντας σαφώς μικρότερο μπάτζετ από εκείνο του Ολυμπιακού, αλλά και του ΠΑΟΚ), ούτε σε στέρεο έδαφος μπόρεσε να βρεθεί ποτέ, χάνοντας τον ένα μετά τον άλλο, δύο «κολώνες» της, τον Μάνταλο και τον Γιόχανσον, πριν ακόμα οπλιστούν με έξτρα κουράγια όσοι έρχονταν από πίσω τους, ως δεύτερες «ρόδες».

Κι όμως, η ΑΕΚ δεν  «σκόρπισε». Κάθε άλλο, μάλιστα. Προώθησε κάποια παιδιά που έπρεπε, εκ των πραγμάτων, να γίνουν γρηγορότερα «άντρες», συγχρόνως αναβάθμισε το κίνητρο και τη φαντασία κάποιων άλλων, που αισθάνονταν είτε αποκαμωμένοι, είτε παραπεταμένοι, ζύγισε εκ νέου τις δυνάμεις της, και να’ τη τώρα να κρατάει ακόμα γερά κάτω από τις μασχάλες της και τα τρία …καρπούζια που ανέλαβε να κουβαλήσει:  Και πρωτάθλημα, και Κύπελλο Ελλάδας, συν την παρατεταμένη προσπάθειά της στο Γιουρόπα Λιγκ, με νέο αντίπαλο τη Ντινάμο Κιέβου. Κι όπου βγει…

Ένα φορτίο που φάνταζε ασήκωτο, στα δικά μας τα μάτια, αλλά που έγινε ελαφρύτερο για την ΑΕΚ, όσο μάθαινε να προσθέτει ενέργεια στο παιχνίδι της και ασπίδες στη ψυχολογία της. Ατρωτη εξακολουθεί να μην είναι, όπως μαρτυρούν αποτελέσματα σαν εκείνα τα δυο «κολλητά» που είχε κάνει μετά το 3-2 του πρώτου γύρου (ήττα στην Τρίπολη, με 2-0, ισοπαλία 1-1 στη Ξάνθη), ή σαν τα πιο πρόσφατα (0-0 στη Λάρισα, 0-0 και με τον Απόλλωνα), ωστόσο δείχνει πιο θαρραλέα από ποτέ. Και πιο έτοιμη ίσως για να φορέσει στο δικό της κεφάλι, το Μάη, το στεφάνι που έπλεξε χθες στο Φάληρο, βγάζοντας πάλι νοκ-άουτ τον Ολυμπιακό…

Εκ πρώτης όψεως, η ΑΕΚ εξακολουθεί να υστερεί έναντι του ΠΑΟΚ, καθώς αυτός βρισκεται ακόμα 2 βαθμούς μπροστά της, μετράει 8 συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα (είχε να του συμβεί από το 1972-73, με προπονητή τον Λες Σάνον), επιπλέον θα είναι γηπεδούχος και στα δύο ντέρμπι που έχει μπροστά του, πρώτα με τον Ολυμπιακό, μετά με την Ένωση.

Ο ΠΑΟΚ έχει, επίσης, καλύτερη επίθεση. Και καλύτερη άμυνα από την ΑΕΚ. Υπερτερεί, γενικώς, στους αριθμούς, αλλά δεν είναι αυτοί, όπως γνωρίζετε, οι καταλύτες σε πρωταθλήματα που παίζονται πάνω στην κόψη του ξυραφιού. Κι η φετινή ΑΕΚ, ας μου επιτραπεί να το γράψω, δείχνει πιο απειλητική όταν στάζει αίμα από το κορμί της. Σαν να μη φοβάται καθόλου τον πόνο. Σαν να θεριεύει απ’ αυτόν!

Απομένουν άλλες 10 κρίσιμες αγωνιστικές στο πρωτάθλημα, για τις 3 ομάδες που διεκδικούν τον τίτλο, συν αρκετές ακόμα συγκινήσεις στο Κύπελλο Ελλάδας, μ’ αυτές τις τρεις ακόμα στο χορό. Όχι για πολύ ακόμα, βέβαια, αφού τη νύχτα της Τετάρτης δεν θα υπάρχει «αύριο» για την ΑΕΚ ή τον Ολυμπιακό…