ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ: ΗΜΕΡΑ ΚΡΕΑΤΟΦΑΓΙΑΣ ΥΠΟ ΤΙΣ ΕΥΛΟΓΙΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Τσικνοπέμπτη, η ημέρα που όλα τα σπίτια ψήνουν κρέας ή λιώνουν το λίπος από τα χοιρινά και ο καπνός είναι διάχυτος παντού.

Από αυτή την τσίκνα έχει πάρει το όνομα της η Πέμπτη της δεύτερης εβδομάδας του Τριωδίου, της Κρεατινής και ονομάζεται Τσικνοπέμπτη. Η πολυφαγία και το ποτό που συνοδεύει το σημερινό τραπέζι,  είναι  χαρακτηριστικά της ημέρας. To έθιμο είναι πολύ παλιό και συνδέεται με τις βακχικές γιορτές των αρχαίων Ελλήνων και αργότερα των Ρωμαίων, που θεωρούσαν το φαγοπότι και το γλέντι ιεροτελεστία για την καλή ευφορία της γης την άνοιξη.

Η ημέρα της Πέμπτης επιλέχθηκε ως ημέρα κρεατοφαγίας, αφού παραδοσιακά οι ημέρες νηστείας είναι η Τετάρτη και η Παρασκευή. Θεωρείται η τελευταία ημέρα που καταναλώνεται το κρέας, καθώς, σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, προμηνύει την έναρξη της Σαρακοστής, της σαρανταήμερης περιόδου νηστείας πριν από το Πάσχα.

Γιορτάζεται 11 ημέρες πριν από την Καθαρά Δευτέρα και σηματοδοτεί την ουσιαστική έναρξη της Αποκριάς. Αντίστοιχες γιορτές υπάρχουν και σε άλλες χώρες, όπως στη Γερμανία με την «Weiberfastnacht» και στη Γαλλία με την «Mardi Gras», δηλαδή τη «Λιπαρή Τρίτη». Το έθιμο αυτό  γιορτάζεται με χλιδή και καρναβαλικές εκδηλώσεις και σε παλιές γαλλόφωνες περιοχές, όπως είναι η Νέα Ορλεάνη.

Στην Ελλάδα είναι πολλές και διαφορετικές οι παραδόσεις που έχουν αναπτυχθεί σε κάθε περιοχή για τον εορτασμό της ημέρας. Χαρακτηριστικά, στην Ξάνθη πραγματοποιούνται εκδηλώσεις, όπως η «Βραδιά Παραδοσιακών Γεύσεων», όπου οι Λαογραφικοί Σύλλογοι της πόλης προσφέρουν εδέσματα, στην Κομοτηνή καψαλίζουν μια κότα που πρόκειται να φαγωθεί την επόμενη Κυριακή (της Αποκριάς), ενώ στις αλάνες των Σερρών ανάβονται μεγάλες φωτιές, στις οποίες, αφού ψήσουν το κρέας, πηδούν από πάνω τους.