ΓΙΑΝΝΗ ΜΟΥ, ΤΟ… ΦΥΤΙΛΙ ΣΟΥ – ΑΓΡΙΕΨΕ ΠΑΛΙ Ο ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ 

Σε σχέση με την παρθενική συμμετοχή του σε αμερικανικό «All Star Game», ο Αντετοκούνμπο φάνταζε μάλλον «κρύος» αυτή τη φορά. Αν και πήρε έξτρα χρόνο συμμετοχής (26 έναντι 22), σε σχέση με πέρυσι, τώρα πέτυχε σχεδόν τους μισούς πόντους (16 έναντι 30), δεν έκλεψε ή δεν μπλόκαρε μπάλες, οπότε ούτε που κατάλαβε κανείς ότι μάζεψε, τουλάχιστον, ένα ριμπάουντ παραπάνω, στο «Staples Center» του Λος Αντζελες. Και να κέρδιζε η ομάδα του, η λεγόμενη «Μαύρη» του Στεφ Κάρι, το έπαθλο του MVP δεν υπήρχε περίπτωση να καταλήξει στην πελώρια αγκαλιά του Γιάννη…

Ε, και; Ποιος σας είπε ότι τούτο είναι το «παράσημο» που έβαλε φέτος στο μάτι το παλικάρι μας, Νο 1 πρεσβευτής της Ελλάδας στα πέρατα των ΗΠΑ; Μήπως νομίζατε ότι λυσσομανά  επί 37,2 λεπτά σε κάθε αγώνα του Μιλγουόκι (ο μεγαλύτερος μέσος όρος συμμετοχής στο φετινό πρωτάθλημα!) απλά και μόνο για να κερδίσει το χειροκρότημα της μίας βραδιάς;  Ή μήπως ότι μετά το βραβείο του «πιο βελτιωμένου παίκτη», για το 2017, «έκλεισε» η όρεξή του;

Οποιαδήποτε σκέψη, απ’ αυτές τις τρεις, κι αν πέρασε από το μυαλό σας, σημαίνει ότι δεν προλάβατε ακόμα να μάθετε καλά τον αξιαγάπητο, σε Ανατολή και Δύση, «Giannis». Όπως δεν έχουν καταλάβει ακόμα εκατομμύρια ανθρώπων ποιο μπορεί να είναι το περιβόητο «ταβάνι» στην απόδοση του πιο πολυτάλαντου (μιας και παίζει πότε σαν ψηλός, και πότε σαν κοντός) 23χρονου στο σύγχρονο μπάσκετ. Μα κι αυτοί που λένε ότι ξέρουν, στοίχημα δεν βάζουν για τον Γιάννη.

Επιστρέφοντας από την ανεμελιά του «All Star Game» στην αγωνιστική δράση, ο ηγέτης των Μπακς ήταν και πάλι «αγριεμένος». Πήγε μέσα στη φωλιά των φορμαρισμένων Ράπτορς (μετρούσαν 7 σερί νίκες), στο Τορόντο δηλαδή, άντεξε 45 από τα 53 λεπτά (λόγω παράτασης) του αγώνα στο παρκέ και χάρισε στην ομάδα του μία νίκη-μεγαλείο: 122-119, με 26 δικούς του πόντους! Δύο από δαύτους, μάλιστα, ήρθαν με καλάθι του Γιάννη στα 13’’ πριν τη λήξη (κι έκαναν το σκορ 117-120), «κόβοντας» για τα καλά τα πόδια των γηπεδούχων…

Τέτοια καθοριστικά καλάθια, κι ακόμα περισσότερο τα νικητήρια (winning shots), μετράνε πάρα πολύ στη συνείδηση των «σοφών» του ΝΒΑ, όπως κι όσων ηγούνται στο μάρκετινγκ. Κι ο Αντετοκούνμπο προσθέτει σταδιακά στη φαρέτρα του κι αυτό το βέλος, του νικητή. Το νέκταρ που πίνουν οι «θεοί» του μπάσκετ, από αρχαιοτάτων χρόνων.

Γιατί μπορεί να είναι υπέροχες οι 40άρες που βάζουν ενίοτε οι μεγάλοι σκόρερ, σαν του λόγου του, ή τα απανωτά doubledouble (διπλάσιος αριθμός πόντων και ριμπάουντ στο ίδιο ματς), αλλά στο τέλος της χρονιάς η καταμέτρηση γίνεται σύνθετη. Οι επιδόσεις του αθλητή συνδυάζονται με εκείνες της ομάδας του, κατά συνέπεια η πλάστιγγα γέρνει πάντα υπέρ του νικητή.

Με άλλα λόγια, ακόμα κι αν ο Αντετοκούνμπο ξεπεράσει τον Τζέϊμς Χάρντεν στο σκοράρισμα (ο γενειοφόρος άσος των Ρόκετς προηγείται, σκοράροντας 3,5 πόντους παραπάνω από τον δικό μας), ακόμα κι αν ανέβει στην πρώτη πεντάδα των ριμπάουντερ (11ος τώρα, με 10.4 ριμπάουντ ανά αγώνα), ή στην πρώτη δεκάδα των πασέρ (τώρα 33ος, με 4.8 ασίστ ανά αγώνα), το στοιχείο που θα κρίνει τη μάχη για το έπαθλο του MVP θα προκύψει από την εξής απλή ερώτηση: «προκρίθηκαν οι Μπακς στα πλέϊ οφ, κι αν ναι, με πόσες νίκες»;

Με το «διπλό» στο Τορόντο, τα «Ελάφια» έκαναν 33 τις νίκες τους σε 58 αγώνες, και βρίσκονται στην 6η θέση της ανατολικής περιφέρειας, με ελάχιστη διαφορά από τους Ουίζαρντς και τους Πέϊσερς, που μοιράζονται την 4η θέση. Το ποσοστό νικών του Γιάννη και της παρέας του είναι στο 57%, κι αν παραμείνει τέτοιο θα παίξουν σίγουρα στα πλέϊ οφ. Αλλά το ζήτημα είναι να βελτιωθεί, έστω να πάνε μέχρι εκεί και με πλεονέκτημα έδρας. Ποια ομάδα δεν το θέλει αυτό;

«Στο Τορόντο δείξαμε ότι ωριμάζουμε, ως ομάδα, δείχνοντας μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ο ένας στον άλλον» έκανε τη διαπίστωση ο Γιάννης, απολαμβάνοντας το μερίδιο που του ανήκε από τη δόξα για την πρώτη, από πέρυσι, νίκη των Μπακς επί των Ράπτορς. «Αυτή η νίκη μας κάνει να αισθανόμαστε πολύ καλύτερα».

Και το λέει αυτό ο Γιάννης, που κόντεψε να βάλει τα κλάματα όταν έμαθε, προ μηνός, την απόλυση του αγαπημένου του προπονητή, Τζέϊσον Κιντ! Για καλή του τύχη, την αμέσως επόμενη μέρα συνειδητοποίησε ότι η αλλαγή στον πάγκο έγινε για το καλό όλης της ομάδας, καθώς ο Κιντ δεν έδινε πια στους Μπακς την έμπνευση που χρειάζονταν. Καλά-καλά, δεν έδινε στον ίδιο τον Γιάννη ώθηση…

Με τον Τζον Προύντι στην τεχνική ηγεσία,  το Μιλγουόκι παίζει πολύ καλύτερα, απόδειξη ότι μετράει 10-3 νίκες από τις 22 του Γενάρη. Εάν συνεχίσει με παραπλήσιο ρυθμό, στα 24 παιχνίδια που του απομένουν για τη λήξη της κανονικής περιόδου, θα παραμιλάει όλος ο κόσμος.

Ο δε Γιάννης, που βλέπει τη φανέλα του με το Νο 34 να είναι η τέταρτη πιο περιζήτητη στα καταστήματα του ΝΒΑ (!), θα φλερτάρει για τα καλά πλέον με τη μεγαλύτερη ατομική διάκρισης της καριέρας του.