Π.ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ: ΟΙ ΦΩΤΟΚΟΠΙΕΣ ΤΩΝ ΜΗΝΥΜΑΤΩΝ

Ισως είναι μία από τις λίγες φορές που οδεύουμε προς εθνική εορτή με σοβαρά εθνικά θέματα όχι απλώς ανοιχτά, αλλά σε φάση όξυνσης. Το γεγονός έχει οδηγήσει σε παροξυσμό τη ρητορική της κομματικής αντιδικίας, που θα καταλαγιάσει φαινομενικά για ένα τέταρτο: όσο κρατάει η σύνταξη ενός μηνύματος για την 25η Μαρτίου. Δεν θέλει περισσότερη ώρα (και δυστυχώς ούτε περισσότερη ψυχή ή μυαλό) για να ανασυρθούν από το φωτοαντιγραφικό μηχάνημα τα συνήθη: οι εκκλήσεις για νηφαλιότητα, οι όρκοι στην εθνική ενότητα, οι διαβεβαιώσεις πως όταν οι Ελληνες είναι ενωμένοι, δεν έχουν να φοβηθούν τίποτε.

Λέξεις, λέξεις, λέξεις. Αναντίστοιχες με τα βαθύτερα αισθήματα των ρητορευόντων και με τα πράγματα. Γιατί την ίδια στιγμή που λέγονται όλα αυτά, με την πόζα της σοβαροφάνειας, της εθνικοφάνειας μάλλον, τα κομματικά επιτελεία συνεχίζουν τον πόλεμό τους, αγχωμένα ποιο θα πετύχει την πιο δηλητηριώδη ατάκα. Σαν να μη βλέπουν ποιος είναι ο πραγματικός αντίπαλος. Ο Ταγίπ Ερντογάν, ο απολυταρχικός κυβερνήτης της Τουρκίας, που ήδη φέρεται σαν νέος Πορθητής. Κανένα πρόβλημα δεν έχει να εισβάλλει σε γειτονικές χώρες – να ’ναι καλά το «ξανθό γένος», που θα μας φέρει στο πιάτο την Πόλη, δεν μπορεί, το λένε οι προφητείες. Να ’ναι καλά και η Γερμανία, που τον καταγγέλλει ενόσω συνεχίζει να του πουλάει όπλα. Κανένα πρόβλημα επίσης δεν έχει να εξυβρίζει σκαιά τον ΟΗΕ, μετά την έκθεσή του για τη θλιβερή κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, αποκαλώντας «φίλο των τρομοκρατών». Κι εμείς εδώ εξακολουθούμε να ξοδεύουμε αφειδώς τα λεκτικά πυρομαχικά μας, ερίζοντες για το αν έπρεπε να υποβαθμίσουμε ή να αναβαθμίσουμε τη σύλληψη των δύο αξιωματικών.

Η κυβερνητική διγλωσσία και στο θέμα αυτό είναι απτή. Δεν τη σώζουν οι ισχυρισμοί του κυβερνητικού εκπροσώπου περί «διαφορετικής περιγραφής των ίδιων γεγονότων». Αλλά και της αντιπολίτευσης η στάση, ιδίως της μείζονος, ασαφής, κυκλοθυμική και δημοκοπικά πολύγλωσση παραμένει, και σε αυτό το ζήτημα και στο ονοματολογικό της ΠΓΔΜ. Κατά τον ομιλητή και η γνώμη, κατά το ακροατήριο και η άποψη. Σχεδόν καθημερινά η Ν.Δ. δείχνει σαν να έχει εκχωρήσει στους επιθετικότερα και φαρισαϊκότερα κοσμικούς ιεράρχες όχι μόνο την εκπαιδευτική πολιτική και την πολιτική για τις ατομικές ελευθερίες, αλλά και την εξωτερική πολιτική. Κι αν το ’κανε «για του Χριστού την πίστη την αγία», πάει στο καλό. Μόνο που το κάνει γι’ αυτήν την άπιστη την Ψήφο.

Πηγή: Καθημερινή.