Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΧΤΥΠΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ

*Του Νίκου Σταματάκη

Όταν προς το τέλος Φεβρουαρίου του 2016 άρχισε η επέμβαση νατοϊκών ναυτικών δυνάμεων στο Αιγαίο είχα σημειώσει – σε μία ανάλυση που έγινε ευρέως αποδεκτή – τα ακόλουθα: 1) Η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο δεν έχει στόχο το σταμάτημα των προσφυγικών ροών, άλλωστε κάτι τέτοιο είχε αποκλειστεί από την καθαρή διατύπωση της επίσημης ανακοίνωσης της Συμμαχίας, που μιλούσε για «παρακολούθηση».  2) Ενώ το φανερό αντικείμενο της παρακολούθησης θα ήταν οι ροές προσφύγων, ο σημαντικότερος «κρυφός» στόχος της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο ήταν ο έλεγχος του «παρανοϊκού διδύμου» Ερντογάν – Νταβούτογλου, έτσι ώστε να τεθεί φραγμός στις απρόβλεπτες κινήσεις τους προς δυσμάς.  Ετσι, η παρουσία του ΝΑΤΟ κρίθηκε ως θετικό γεγονός για τα ελληνικά συμφέροντα και οι εξελίξεις δικαίωσαν την πρόβλεψη αυτή.  Είναι χαρακτηριστικό ότι οι Τούρκοι επιτελείς επιτέθηκαν με σφοδρότητα κατά της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο και ζήτησαν μετ’ επιτάσεως την απομάκρυνσή του.

Δύο χρόνια αργότερα ο απολογισμός της παρουσίας του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο είναι μεν θετικός, αλλά έχει πλέον ξεπεραστεί από τις εξελίξεις. Τα μεγάλα ακριτικά νησιά σφαδάζουν από την αυξανόμενη παρουσία προσφύγων, που ενέχει τον κίνδυνο να οδηγήσει στην μονιμοποίηση των προσφύγων στο πιο ευαίσθητο ελληνικό έδαφος.  Εάν μάλιστα αναλογιστεί κανείς ότι η συντριπτική πλειοψηφία των προσφύγων είναι μουσουλμάνοι, τότε, ενόψει και της γήρανσης του ελληνικού πληθυσμού, υπάρχει ζήτημα επιβίωσης του Ελληνισμού στην κοιτίδα του. Δεν είναι ΠΟΤΕ δυνατόν να γίνει δεκτή η ενδεχόμενη αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα των νησιών. Όχι μόνο για αμυντικούς και στρατηγικούς λόγους, επειδή ένα πολυπληθές μουσουλμανικό στοιχείο στα νησιά θα αποτελούσε όπλο στα χέρια της Τουρκίας, αλλά κυρίως για πολιτιστικούς.  Εάν για τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες το προσφυγικό είναι κυρίως πρόβλημα δημογραφικό και οικονομικό, για την Ελλάδα είναι πρωτίστως θέμα υπαρξιακό. Δεν νοείται Ελλάδα και Ελληνισμός, χωρίς τον ελληνικό χαρακτήρα των νησιών. Αυτό άραγε θέλουν το ΝΑΤΟ και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί μας;  Να βάλουν μια πυρηνική βόμβα στην καρδιά του Ελληνισμού; Να υπονομεύσουν τα πολιτιστικά και ουσιαστικά ανατολικά σύνορα της Δύσης; 

 Κανείς δεν αμφιβάλλει ότι ο Ερντογάν – ακολουθώντας τις …ένδοξες παραδόσεις του «Οθωμανικού πολιτισμού» – χρησιμοποιεί το προσφυγικό ζήτημα ως όπλο και εκβιάζει την Ε.Ε., αποσπώντας δισεκατομμύρια ως αντάλλαγμα.  Όπως μάλιστα αποκαλύφθηκε πρόσφατα, χρησιμοποιεί τα χρήματα αυτά για ενίσχυση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Τουρκίας.  Αλλά η «κάνουλα» των προσφυγικών ροών προς τα ελληνικά νησιά δεν έκλεισε ποτέ.  Αντίθετα, οι ροές εξακολουθούν σε εναλλασσόμενο ρυθμό, με αποτέλεσμα να έχει τελικά δημιουργηθεί ένα πολλαπλό αδιέξοδο.  Το πρόβλημα για την Ελλάδα είναι τεραστίων διαστάσεων.

Επειδή η καρδιά του δυτικού πολιτισμού εξακολουθεί να χτυπά εκεί, στα νησιά μας.  Τρανή απόδειξη είναι η μοναδική ανθρωπιά που έδειξαν οι Ελληνες νησιώτες στους κυνηγημένους από τη Συρία πρόσφυγες.  Ανοιξαν τα σπίτια τους και τις καρδιές τους για να τους δεχτούν και να τους βοηθήσουν. Η ανθρωπιά τους αυτή αναγνωρίσθηκε παγκοσμίως και έγινε υπόδειγμα προσήλωσης στα πανανθρώπινα ιδανικά.  Εάν οι ίδιοι αριθμοί προσφύγων είχαν καταπλεύσει στις ακτές κάποιας άλλης χώρας της Ευρώπης, δεν είμαστε καθόλου βέβαιοι ότι θα αντιμετωπίζονταν με την ίδια ανθρωπιά.

Καθώς όμως πολλοί άλλοι καταπιεσμένοι συνάνθρωποι από την Ασία και την Αφρική καταφθάνουν στις ακτές του Αιγαίου, το πρόβλημα έχει ξεπεράσει τις αντοχές των Ελλήνων νησιωτών.  Οι κίνδυνοι εσωτερικής ανωμαλίας είναι μεγάλοι.  Το πρόβλημα έχει πολλές πολιτικές διαστάσεις.  Σημαντική παράμετρος είναι η ιδεολογική, καθώς οι τωρινοί κυβερνώντες είναι ιδεολογικά προσκολλημένοι στα «πολύ-πολιτιστικά» αριστερά ιδεολογικά καλούπια και αδυνατούν να αντιληφθούν ότι οι ιδεολογικές τους αγκυλώσεις έχουν γίνει εργαλείο των μηχανισμών της παγκοσμιοποίησης.  Οι μηχανισμοί αυτοί αναδεικνύονται καθημερινά ως εργαλείο εκμετάλλευσης των μαζών από το κεφάλαιο και είναι απορίας άξιον πως παραδοσιακοί αριστεροί αδυνατούν να δουν τι συμβαίνει μπροστά στη μύτη τους και να το αναλύσουν με τα παραδοσιακά τους «αναλυτικά εργαλεία».

Ετσι πληροφορηθήκαμε πρόσφατα ότι ο κορυφαίος συνεργάτης του κ. Τσίπρα Νίκος Παππάς, υπήρξε ένθερμος οπαδός της λύσης του ελληνικού δημογραφικού προβλήματος μέσω της μετανάστευσης, χωρίς να διακρίνει μεταξύ νόμιμης και παράνομης μετανάστευσης.  Ασφαλώς και η μετανάστευση μπορούσε – και ακόμα μπορεί – να συμβάλλει στη λύση του δημογραφικού προβλήματος.  Στο ζήτημα αυτό ο Ελληνισμός είναι σε πλεονεκτική θέση, καθώς το ελληνικό πολιτιστικό και γενετικό DNA έχει παγκόσμια εξάπλωση.  Εάν η Ελλάδα δεν είχε σειρά ανίκανων ηγετών τα τελευταία 35 χρόνια, θα είχε ήδη λύσει το πρόβλημα αυτό με τη σταδιακή και σχεδιασμένη αφομοίωση πληθυσμών από πολυάριθμες γειτονικές χώρες (Βαλκάνια, Ουκρανία, Ρωσία, Γεωργία, κλπ.) που είναι τόσο κοντά μας πολιτιστικά, αλλά και γενετικά.  Να θυμηθούμε άραγε ότι ο ελληνικός αποικισμός του Εύξεινου Πόντου άρχισε πριν το έτος 1000 π.Χ.?  Η να τονίσουμε ότι μεγάλο μέρος των Σύρων προσφύγων αυτοχαρακτηρίζονται ως «ελληνορθόδοξοι»;

Είναι αληθινά κρίμα να βλέπει κανείς πολιτικούς που προβάλλονται ως «καθαρόαιμοι αριστεροί» (Τσίπρας, Παππάς και οι λοιποί) να μην έχουν την παραμικρή σχέση με τον περίφημο «προγραμματισμό» και «κοινωνικό σχεδιασμό», που έκανε την Αριστερά περήφανη για τα κατορθώματά της, τόσο στο χώρο της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, όσο και σε μεμονωμένα παραδείγματα διεθνώς (σύστημα υγείας της Κούβας).  Αντίθετα δείχνουν την ίδια τσαπατσουλιά και την ίδια ευλαβική προσήλωση στο «βλέποντας και κάνοντας», που έχουν όλοι οι ανίκανοι Ελληνες πολιτικοί.

Θα κλείσω με μερικές σημειώσεις για το τι πρέπει να γίνει, που αξίζει να μελετηθούν και να σχολιασθούν:  1) Πρέπει άμεσα να ζητηθεί η αλλαγή του ρόλου του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, ώστε να λάβει χαρακτήρα αποτροπής των ροών.  Αρχικά αυτό μπορεί να γίνει με τη χρήση των τεχνολογικά άρτιων δορυφορικών μέσων επιτήρησης που διαθέτει το ΝΑΤΟ.  2) Η αποτροπή των προσφυγικών ροών μπορεί αρχικά να γίνει με περαιτέρω γενναία ενίσχυση (τεχνολογική και μισθολογική) της ελληνικής ακτοφυλακής από την Ε.Ε., που τώρα στέλνει πακτωλό χρημάτων στον εκβιαστή Ερντογάν.  Σε δεύτερη φάση Το ΝΑΤΟ μπορεί να συμβάλλει στην αποτροπή με τα δικά του μέσα.  3) Όταν επιτευχθεί το σφράγισμα των συνόρων, τότε να διασκορπιστούν οι πρόσφυγες σε άλλα στρατόπεδα στην υπόλοιπη Ελλάδα (και σε δεύτερη φάση στην Ευρώπη).  Εκεί να αξιολογηθεί ποιοι μπορούν να μείνουν και ποιοι θα επαναπροωθηθούν στις πατρίδες τους.

Τελικά οι αριστεροί κυβερνώντες με την ανικανότητά τους στο ζήτημα αυτό κινδυνεύουν να διαπράξουν πολιτική αυτοκτονία.  Επειδή θα σπρώξουν φυσιολογικά μεγάλο μέρος των Ελλήνων προς δεξιές (και πιθανότατα ακροδεξιές) κατευθύνσεις, όπως άλλωστε συμβαίνει σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Κατά μεγάλη ειρωνεία της ιστορίας, θα έχουν επιβιώσει των βάρβαρων μνημονιακών οικονομικών μέτρων και θα βρουν άμεσο πολιτικό θάνατο από ένα κοινωνικό θέμα, που θα μπορούσαν ως «αριστεροί» να λύσουν ευκολότερα από άλλες παρατάξεις –εάν φυσικά δεν ήταν απερίγραπτα ανίκανοι και αναποφάσιστοι…

*Ο Νίκος Σταματάκης είναι διδάκτωρ κοινωνικών επιστημών, διεθνολόγος, που ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.