Κ.ΚΑΛΛΙΤΣΗΣ: ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ APPLE

Του Κώστα Καλλίτση. 
Γεννήθηκε σε ένα γκαράζ στο Cupertino της Καλιφόρνιας το 1976. Το 1980 μπήκε στο χρηματιστήριο πετυχαίνοντας τη μεγαλύτερη άντληση κεφαλαίων μετά εκείνην της Ford, το 1956. Το 1997 φτάνει στο χείλος της χρεοκοπίας, αλλά εξαγοράζει τη NeXT Software του Steve Jobs, ο οποίος επιστρέφει στην Apple και αναλαμβάνει τα ηνία έως το 2009 (άρχισε η μάχη του με τον καρκίνο, από τον οποίο ηττήθηκε το 2011, στα 56 του). Κορυφαίο προϊόν (ακόμη σήμερα συνεισφέρει τα 2/3 των εσόδων της) το iPhone (2007) που πυροδότησε την επανάσταση των «έξυπνων» κινητών. Χάρη σε αυτό, στο iPod, και λιγότερο στα iTunes και App Store, η Apple την περασμένη Πέμπτη απέκτησε κεφαλαιοποίηση-ρεκόρ: 1 τρισ. δολάρια! Θαύμα ή, απλώς, φούσκα;
Η αύξηση 2.000% μιας ήδη υψηλής κεφαλαιοποίησης τα τελευταία 10 χρόνια είναι εκπληκτική. Βεβαίως, βοήθησε σε αυτό η «λογιστική», εσχάτως και ο πρόεδρος Τραμπ: Από το 2013 η Apple «τρέχει» ένα πρόγραμμα-μαμούθ, 100 δισ. δολ. για επαναγορά μετοχών, χαρίζει 100 δισ. στους μετόχους της. Στην τελική κούρσα της μετοχής προς τα 207,39 δολάρια, το περασμένο τρίμηνο, πρόσφερε 20 δισ. με αυτήν τη μέθοδο. Επίσης, μετά τα μέτρα Τραμπ για τη φορολογική ελάφρυνση του πλούτου, σχεδιάζει να επαναπατρίσει και να μοιράσει επιπλέον 100 δισ. κέρδη προηγουμένων ετών. Τέλος, δύσκολα θα βρεθεί κάποιο τέχνασμα φοροαποφυγής που να μην το έχει δοκιμάσει (φοροαποφυγή 2,5 δισ. στην Καλιφόρνια, στην Ε.Ε. πληρώνει πρόστιμο 13 δισ. για τέτοιο αδίκημα κ.λ.π.).
Ωστόσο, αυτά τα κάνουν πολλοί. Αυτό που ξεχώρισε την Apple, αυτό που πέτυχε ο Steve Jobs, είναι ανατρεπτικά καινοτόμο: Με τρόπο ιδιοφυή, συγκέντρωσε, σχεδίασε και πρόσφερε μέσω μικρής, φιλικής στον χρήστη συσκευής, υπηρεσίες που σήμερα δεν μπορούμε να φανταστούμε τη ζωή χωρίς αυτές, αλλά που μέχρι τότε ουδείς διανοείτο ότι θα ήταν δυνατό να απολαύσουμε. Αυτή η σύλληψη ήταν η βάση για την εκτόξευση της Apple στο 1 τρισ. δολάρια – όσο το ΑΕΠ πολλών χωρών μαζί. Αν είναι διατηρήσιμη ή όχι, θα φανεί. Το βέβαιο είναι ότι δεν θα συνέβαινε αν δεν είχε προηγηθεί ένα πραγματικό θαύμα.
Αναφέρομαι στο θαύμα που γεννήθηκε (όπως έχει δείξει η M. Mazzucato, του UCL) σε πανεπιστημιακά και άλλα εργαστήρια, με άφθονη κρατική χρηματοδότηση, από ευφυείς και αφοσιωμένους επιστήμονες, εραστές και παραγωγούς γνώσης. Σαν εκείνους που εφηύραν το Ιντερνετ, το SIRI, το GPS, την οθόνη αφής, όλα όσα η Apple πακετάρισε σε μία εύχρηστη μικρή συσκευή. Που όλα αυτά τα πρόσφεραν ανιδιοτελώς και απλόχερα στην ανθρωπότητα, χωρίς ούτε ένα δολάριο πέραν του μισθού τους. Οπως είχαν πράξει οι επιστήμονες σε UCLA, Stanford, Santa Barbara και Utah, που έστησαν το πρώτο δίκτυο, το APRANET. Ή ο Ray Tomlinson, που βρήκε το @, το e-mail. Ή ο Tim-Berners Lee, του CERN, που βρήκε τη δυνατότητα πλοήγησης στο Διαδίκτυο, το www, και το δώρισε στην ανθρωπότητα. Αυτά είναι πολύτιμα δώρα. Και δεν θα ξεφουσκώσουν.
Πηγή: Καθημερινή της Κυριακής (έντυπη έκδοση).