ΝΙΚΟΣ ΣΙΡΑΝΙΔΗΣ: ΕΝΑ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ ΛΕΙΠΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

Του Βαγγέλη Ζιμετάκη.

Ο «χρυσός» Ολυμπιονίκης στις συγχρονισμένες καταδύσεις Νίκος Συρανίδης μιλά στο dionysospost.gr για τον θρίαμβο του 2004, την μετέπειτα σταδιοδρομία του, τους προβληματισμούς του ως πολίτη και πολλά άλλα.

Dionysospost.gr: Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με τις καταδύσεις;

Νίκος Συρανίδης: «Εγώ ξεκίνησα να ασχολούμαι από 6 ετών. Ήμουν ένα αρκετά ζωηρό παιδί. Μέσα στο σπίτι ήμουν υπερκινητικός! Η μεγάλη μου αγάπη ήταν η ενόργανη. Όμως στην ηλικία των 8 χρονών ξεκίνησα καταδύσεις. Για μένα ήταν πιο πολύ ένα παιχνίδι. Δεν μαθαίναμε πολλά πράγματα. Τότε, μάλιστα, το άθλημα αυτό άρχισε να γίνεται δημοφιλές. Ο πρώτος μου προπονητής, ο Θεόδωρος ο Μπαρμπούτης, έψαχνε παιδιά-ταλέντα για να κάνουν πρωταθλητισμό. Κι έτσι γνώρισα αυτό το άθλημα που έχει πολλά θετικά, όπως το υγρό στοιχείο λόγω της πισίνας και με κέρδισε από την πρώτη στιγμή. Και κάπως έτσι βρέθηκα στις καταδύσεις».

IMG_2547

Dionysospost.gr: Έπειτα από την συμμετοχή σε δύο Ολυμπιάδες (1996, 2000), το 2004 καταφέρνετε να κερδίσετε το χρυσό μετάλλιο. Το πρώτο για την Ελλάδα.  Ποια συναισθήματα σας κατακλύζουν;

Νίκος Συρανίδης: «Ο  πρωταθλητισμός στην Ελλάδα είναι κάτι δύσκολο λόγω του ότι δεν υπάρχουν υποδομές. Ακολούθησα ένα άθλημα για το οποίο δεν υπάρχουν πολλά καταδυτήρια. Δεν υπήρχαν παράγοντες για να ασχοληθούν και να βοηθήσουν το άθλημα. Υπήρχαν πάρα πολλές δυσκολίες. Όταν πήραμε το μετάλλιο, πέρασε από μπροστά μου όλη αυτή η διαδρομή, όλες αυτές οι δυσκολίες. Ένιωσα, ότι αναγνωρίστηκαν αυτά που περάσαμε. Τα καταφέραμε σε μία χώρα στην οποία δεν υπάρχει υποδομή και δεν βοηθάνε τα παιδιά που ασχολούνται με τον πρωταθλητισμό. Δεν υπάρχουν προγράμματα, όπως στο εξωτερικό, όπου τα παιδιά βοηθιούνται για να κάνουν πιο σωστή και πιο ποιοτική προπόνηση, με φυσιοθεραπευτές, κτλ. Εμείς όλα αυτά δεν τα είχαμε. Ο αγώνας και η προσπάθειά μας τότε «έπιασαν τόπο». Νιώθεις ότι όλοι οι κόποι και οι θυσίες σου δεν πήγαν στράφι. Νιώθω ότι πέτυχα τον στόχο μου!»

ATHENS2004

DP: Η εκπληκτική πορεία σας στους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας το 2004 έχει συνδεθεί άρρηκτα με τον τότε συναθλητή σας στις συγχρονισμένες καταδύσεις Θωμά Μπίμη. Θέλετε να μας πείτε κάτι για εκείνον;

Νίκος Συρανίδης: «Με τον Θωμά έχουμε ακόμα επαφές. Ξεκινήσαμε μαζί. Εγώ, όταν ξεκίνησα, ήμουν οκτώ ετών. Μετά από δύο χρόνια ξεκίνησε και ο Θωμάς. Η πορεία μας ήταν κοινή. Είχαμε τον ίδιο προπονητή (σ.σ. Θεόδωρος Μπαρμπούτης), συνεπώς τότε ταιριάξαμε, γιατί είχαμε την ίδια τεχνική, οπότε ήμαστε δύο αθλητές του ίδιου επιπέδου. Ήμαστε μαζί από μικρά παιδιά. Και μέχρι να σταματήσω εγώ, ήμαστε συνέχεια μαζί. Έχουμε πολύ καλές σχέσεις, αλλά δεν κάνουμε πολλή παρέα, λόγω του ότι μένουμε μακριά. Έχουμε άριστες σχέσεις».

IMG_2546

DP: Το 2006, αποφασίζετε να γίνετε προπονητής. Πόσο εύκολο ήταν για εσάς σε ένα τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, να προσαρμοστείτε σε αυτήν τη νέα κατάσταση;

Νίκος Συρανίδης: «Εγώ έγινα προπονητής το 2006, αλλά όταν η φύση του αθλήματος θέλει εμάς τους πιο παλιούς να βοηθάμε τα μικρά παιδιά καταλαβαίνει κανείς ότι τα πρώτα βήματα στην προπονητική είναι παράλληλα με τον αθλητισμό. Έχοντας λοιπόν αυτήν την εμπειρία σαν αθλητής, δείχνοντας κάποιες ασκήσεις, ώστε τα παιδιά να μάθουν σωστά, είναι η πρώτη επαφή με την προπονητική. Μου άρεσε όλο αυτό. Το 2006, συνεργάστηκα με τον «ΩΚΕΑΝΟ», αλλά λόγω οικογενειακών υποχρεώσεων, δεν μπόρεσα να μείνω. Επίσης, δεν υπήρξε η ανάλογη διαφήμιση, ώστε να μαζευτούν παιδιά, με αποτέλεσμα να σταματήσει το τμήμα κι έτσι το 2015, πήρα την απόφαση να δημιουργήσω ένα δικό μου σύλλογο. Βρεθήκαμε με τον πρώτο μου προπονητή, που είχε απομακρυνθεί για πολλά χρόνια από τον χώρο, αλλά πάντα υπήρχε το «μικρόβιο» του πρωταθλητισμού και η αγάπη για τις καταδύσεις, οπότε ιδρύσαμε τον σύλλογο «5 ΚΥΚΛΟΙ» και είμαστε ακόμα εκεί. Και νομίζω, ότι αυτό που προσφέρουμε και η ιδεολογία μας μπορούν να πείσουν τα μικρά παιδιά να έρθουν και να αγαπήσουν το άθλημά μας».

IMG_2301

DP: Μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 εγκατασταθήκατε στο Δήμο Διονύσου. Τι σας έκανε να λάβετε αυτή την απόφαση;

Νίκος Συρανίδης: «Εγώ είμαι Γλυφαδιώτης. Μεγάλωσα στην Γλυφάδα. Εκεί έκανα και τα πρώτα μου βήματα στον αθλητισμό. Παντρεύτηκα και ανέβηκα στη Δροσιά, καθώς γνώριζε την περιοχή πολύ καλά η –πρώην- σύζυγός μου. Έμεναν κοντά οι γονείς της και έτσι θα είχαμε και μια βοήθεια με τα παιδιά. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ αυτή η περιοχή κι έτσι εγκαταστάθηκα στην Δροσιά».

IMG_2548

DP: Όντας αρκετά χρόνια κάτοικος του Δήμου Διονύσου έχετε εντοπίσει κάποια προβλήματα στην περιοχή;

Νίκος Συρανίδης: «Επειδή υπηρετώ τον αθλητισμό για περισσότερα από τριάντα χρόνια βλέπω ότι δεν υπάρχει καμία υποδομή, πέρα από το ποδόσφαιρο. Βλέπω ότι δεν υπάρχουν εναλλακτικές, ώστε να μπορέσει ένα παιδί να ασχοληθεί και με άλλα πράγματα. Προσπάθησα κάποια στιγμή να δημιουργήσω επαφές, έχοντας διαθέσει τον εαυτό μου προς «εκμετάλλευση», για να προωθήσουμε τον αθλητισμό στον Δήμο Διονύσου, αλλά δεν ήταν εφικτό τελικά. Αξίζει να σημειωθεί, ότι οι «5 ΚΥΚΛΟΙ» ανήκουν στη Δροσιά, έχουν έδρα τη Δροσιά. Παρόλα ταύτα, μην μπορώντας να δραστηριοποιηθούμε εδώ, χρησιμοποιούμε το Ολυμπιακό Στάδιο. Αυτή την στιγμή συνεργάζομαι με τη Νίκη Μπακογιάννη, η οποία έχει αναλάβει το τμήμα του στίβου στον σύλλογο και φέτος ανοίξαμε ένα τμήμα συγχρονισμένης κολύμβησης στο ΟΑΚΑ. Θα μου έδινε μεγάλη χαρά να υπήρχε η δυνατότητα να υπάρξουν τμήματα και στη Δροσιά και στο Διόνυσο γενικότερα. Αυτό, όμως, προϋποθέτει να βελτιωθεί η κατάσταση. Δεν υπάρχει αθλητική παιδεία και αθλητικό κλίμα, παρόλο που το μέρος είναι ιδανικό για να αθληθεί ο κόσμος και η περιοχή ενδείκνυται για πολλά αθλήματα. Διαπιστώνω, ότι με το κομμάτι του αθλητισμού, δεν ασχολείται κανείς».

flyer

DP: Σε δηλώσεις σας λίγο μετά τον θρίαμβο του 2004 είχατε επισημάνει ότι: «Περάσαμε δύσκολα χρόνια, χωρίς στέγη». Λαμβάνοντας υπόψη και όσα είπατε, τι θεωρείται ότι πρέπει να πράξει η δημοτική αρχή;

Νίκος Συρανίδης: «Κατ’ αρχάς, δεν υπάρχει ένα δημοτικό κολυμβητήριο στην περιοχή, με αποτέλεσμα όλα τα παιδιά  πηγαίνουν σε ιδιωτικές πισίνες. Κι ενώ υπάρχει «κίνηση», τα παιδιά είναι αναγκασμένα να πηγαίνουν στο ΟΑΚΑ. Πιστεύω, ότι ένα κολυμβητήριο λείπει από την περιοχή και είναι το λιγότερο που μπορεί να κάνει η δημοτική αρχή. Μακάρι κάποια στιγμή, να γίνει. Καθώς μεγαλώνω κι εγώ δύο παιδιά, παρατηρώ, ότι ζούμε σε μια εποχή, όπου όλα τα παιδιά ασχολούνται με κινητά, τάμπλετ, κτλ και συνεπώς δεν υπάρχει ποιοτικός χρόνος. Μπορούν και οι γονείς να αθληθούν μαζί με τα παιδιά τους, ώστε το παιδί να απασχολείται με κάτι άλλο, πέρα από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Καλά είναι και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και η τεχνολογία που προχωράει. Είναι καλό να υπάρχει μια επαφή, αλλά νομίζω ότι φτάνει σε επίπεδα αρρωστημένα! Πρέπει να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για να ασχοληθούν τα παιδιά με τον αθλητισμό».

s6pq1

DP: Μας μιλήσατε για τους «5 ΚΥΚΛΟΥΣ», έναν σύλλογο μέσω του οποίου, μεταδίδετε στα παιδιά τις γνώσεις σας γύρω από τις καταδύσεις. Θέλετε να μας πείτε κάτι γι’ αυτήν την πρωτοβουλία;

Νίκος Συρανίδης: «Έβλεπα τον εαυτό μου έξω απ’ όλα. Μετά την επιτυχία του 2004 πίστευα ότι τα πράγματα θα έφτιαχναν. Δεν σου κρύβω, ότι ήθελα να μετάσχω και σε άλλες Ολυμπιάδες. Αν ήμαστε σε άλλη χώρα θα μπορούσα να έχω πάει σε ακόμα δύο Ολυμπιακούς Αγώνες! Όμως, είδα, ότι δεν διορθωνόταν τίποτα και σταμάτησα. Μεγαλώνοντας δύο παιδιά και μέσω της αποχής μου, είδα, ότι πρέπει να ξαναγυρίσω στον χώρο και να ωθήσω τα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό. Έτσι ξεκίνησα τον σύλλογο με αυτήν την φιλοσοφία. Είδα, ότι δεν υπάρχει υποδομή. Ξεκίνησα στο ΟΑΚΑ, όπου υπάρχει εκεί το μόνο καταδυτήριο κι έχουμε τρία τμήματα. Ευελπιστώ ότι σιγά-σιγά, θα ανέβουμε και προς τον Διόνυσο. Δημιουργούμε τις συνθήκες και ελπίζω να βοηθήσουν και οι δημοτικές αρχές, για να δημιουργήσουμε κάτι ωραίο. Νομίζω, ότι όταν έχεις να δείξεις κάτι, όπως πχ αυτό που κάνουμε στο ΟΑΚΑ, μπορείς πιο εύκολα να πείσεις κάποιον να σε πιστέψει και να βοηθήσει ο εκάστοτε δήμαρχος, ούτως ώστε να γίνουν κάποια πράγματα. Είναι στόχος μου να βρεθώ στον Διόνυσο και να ασχοληθώ με τον αθλητισμό. Να δημιουργήσω υποδομή για να ασχοληθούν  τα παιδιά. Τονίζω, ότι είμαι στην διάθεση του οποιουδήποτε δημάρχου να με «χρησιμοποιήσει» για να προωθήσουμε τον αθλητισμό.  Μετά την αθλητική δράση για εμένα ακολουθεί αυτό. Είτε με προγράμματα του Συλλόγου Ολυμπιονικών, είτε μέσω του κράτους ως αξιωματικός. Είμαι εδώ γι’ αυτό! Πηγαίνουμε στα σχολεία και μιλάμε για τον αθλητισμό. Θα μπορούσε να είναι πιο έντονη αυτή η δράση. Όχι να λέμε μόνο τι προσφέρει ο αθλητισμός, αλλά να τα δούμε στην πράξη».

13226803_552771594884152_7613263529159986163_n

DP: Δραστηριοποιήστε επαγγελματικά και μέσω ενός πρακτορείου ΟΠΑΠ στη Δροσιά. Τι σας έκανε να ακολουθήσετε αυτήν την επαγγελματική πορεία;

Νίκος Συρανίδης: «Δεν το αποφάσισα εγώ ακριβώς. Είναι ένα από τα προνόμια της Ολυμπιάδας. Μας έδωσαν μία άδεια για πρακτορείο ΟΠΑΠ και καθώς έμενα στη Δροσιά, το άνοιξα εκεί για να μπορώ να το επιβλέπω».

DP: Τον Μάιο, πρόκειται να διεξαχθούν αυτοδιοικητικές εκλογές. Σκέφτεστε να θέσετε υποψηφιότητα συνεργαζόμενος με κάποιον συνδυασμό, ή να ηγηθείτε εσείς ενός τέτοιου;

Νίκος Συρανίδης: «Όχι, δεν έχω κάποιο τέτοιον σκοπό. Η αλήθεια είναι, ότι θα μου άρεσε να ασχοληθώ με τα κοινά, να δημιουργήσω στο Δήμο, αλλά θεωρώ ότι δεν είμαι έτοιμος. Εκεί που θέλω και πρέπει να προσφέρω είναι στον αθλητισμό. Μετά χαράς να συνεργαστώ, αλλά έχω μάθει όταν πάω να κάνω κάτι, θέλω να είμαι πιο έτοιμος. Προς το παρόν δεν με ενδιαφέρει. Μελλοντικά δεν μπορώ να το αποκλείσω, θέλω να κάνω αυτό που κάνω καλά. Μέσα από τον σύλλογο υπάρχουν πολλά «παρακλάδια» και δυνατότητες για συνεργασίες. Θα ήθελα, όμως να είμαι πιο έτοιμος για να κάνω κάτι τέτοιο».

nikos_siranidis1