O «dimotisd» ΓΥΡΙΣΕ ΚΑΙ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ-ΜΕΡΟΣ Νο 10

Ο «dimotisd», o blogger που ασχολείται με τα δημοτικά πράγματα της περιοχής μας, έσπασε τη σιωπή του και επανήλθε με νέες αποκαλύψεις γύρω από το θέμα που συνταράζει το Δήμο Διονύσου: Τα Νερά του Κρυονερίου. Η υπόθεση είναι πλέον γνωστή και αφορά εμπορία πόσιμου νερού, εξ ορισμού παράνομη, από την οποία το ελληνικό δημόσιο ζημιώθηκε 483.500 ευρώ, σύμφωνα με το πόρισμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Ο δε κ Γιάννης Καλαφατέλης, επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, υποδεικνύεται ως  κύριος υπόλογος από το Ανώτατο Δικαστήριο που ασχολείται με οικονομικά εγκλήματα. Το μέρος Νο 10 λοιπόν:

ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ 10

Στην προηγούμενη ανάρτησή μας «ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ 9» είχαμε υποσχεθεί ν’ ασχοληθούμε με το εξής ερώτημα:

Γιατί τελικά, δεν τηρήθηκε η συμβατική υποχρέωση προσκόμισης άδειας εμπορίας νερού από τον ιδιοκτήτη της ιδιωτικής γεώτρησης, όπως προβλεπόταν στην υπ’ αρ. 146/20-6-2002 απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου Κρυονερίου και στην υπ’ αρ. πρωτ. 2192/27-6-2002 Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος (βλέπετε σχετικά την προηγούμενη ανάρτησή μας «ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ 9»);

Κατ’ αρχήν, ο ν. 1739/1987 «Διαχείριση των υδατικών πόρων και άλλες διατάξεις» δεν αφήνει περιθώρια εμπορίας νερού από ιδιώτες, κάτι που όχι μόνον έχει δεχθεί ο κ. Καλαφατέλης αλλά και έχει ομολογήσει δημοσίως ότι το εγνώριζε κατά τον επίμαχο χρόνο που μεθόδευε την παράνομη προμήθεια νερού από ιδιωτική γεώτρηση (βλέπετε χαρακτηριστικά την ανακοίνωση της Ενωτικής Πρωτοβουλίας της 22-6-2018 αλλά και την Εισήγηση της συνέντευξής του της 30-9-2018).

Κατόπιν τούτων, γεννώνται τα εξής εύλογα ερωτήματα: Δεδομένου ότι ο κ. Καλαφατέλης (όπως ο ίδιος ομολογεί) εγνώριζε ότι η «νομοθεσία άφηνε ελάχιστα περιθώρια προμήθειας νερού από ιδιώτες», κατ’ αρχήν, γιατί έσπευσε να προμηθευτεί νερό από ιδιώτες (και δη φωτογραφικά από ιδιωτικές γεωτρήσεις) και, περαιτέρω, γιατί έθεσε ως συμβατικό όρο την ύπαρξη δικαιώματος εμπορικής εκμετάλλευσης του νερού της γεώτρησης, καθ’ ην στιγμή εγνώριζε ότι κάτι τέτοιο ήταν νόμω ανεπίτρεπτο και πρακτικά ανέφικτο;

Αλλά, ας προχωρήσουμε στα γεγονότα: Μετά την άνω από 27-6-2002 Πρόσκληση Εκδήλωσης Ενδιαφέροντος, που υπογράφει ο κ. Καλαφατέλης, ακολούθησαν τα εξής τέσσερα έγγραφα:

Scan 1

Scan 2

 

Scan 3

 

 

Scan 4
Από τα πιο πάνω έγγραφα στοιχεία, αποδεικνύεται ότι:

  • Έγιναν προσπάθειες από πλευράς του ιδιοκτήτη της γεώτρησης για τη χορήγηση σ’ αυτόν άδειας εμπορίας νερού, πλην όμως υπήρξε άρνηση από πλευράς της αρμόδιας υπηρεσίας της Περιφέρειας Αττικής (Δ/νση Σχεδιασμού & Ανάπτυξης, Τμήμα Διαχείρισης Υδατικών Πόρων).
  •  Στην πιο πάνω προσπάθεια συμμετείχε και ο κ. Γιάννης Καλαφατέλης, ως κοινοτάρχης τότε της Κοινότητας Κρυονερίου, είτε εκδίδοντας έγγραφα για την από πλευράς ΕΥΔΑΠ χορηγούμενη προς την κοινότητα ποσότητα νερού είτε προκαλώντας σχετικά έγγραφα της ΕΥΔΑΠ.
  •  Η ΕΥΔΑΠ δεν αρνήθηκε συμπληρωματική παροχή νερού στην Κοινότητα Κρυονερίου (μάλλον ούτε καν ρωτήθηκε).

Στην ανάρτησή μας  «ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΚΡΥΟΝΕΡΙΟΥ 7» είχαμε γράψει ότι «δεν προκύπτει η ύπαρξη οποιασδήποτε έγγραφης αρνητικής απάντησης της ΕΥΔΑΠ σε αντίστοιχο έγγραφο αίτημα της Κοινότητας Κρυονερίου για πρόσθετη ενίσχυση του κοινοτικού δικτύου ύδρευσης» και είχαμε ζητήσει από την πλευρά του Γιάννη Καλαφατέλη να μας διαψεύσει, δημοσιοποιώντας τα τυχόν υπάρχοντα σχετικά έγγραφα, κάτι που, βέβαια, ουδέποτε συνέβη.

Τώρα, από τα πιο πάνω στοιχεία προκύπτει επιπλέον και ότι η ΕΥΔΑΠ αγνοήθηκε παρ’ όλον ότι η αρμόδια υπηρεσία διαχείρισης υδατικών πόρων επεσήμαινε ότι η ύπαρξη έγγραφης ως άνω άρνησης της ΕΥΔΑΠ για πρόσθετη ενίσχυση του κοινοτικού δικτύου ύδρευσης ήταν ένα ζήτημα που δε μπορούσε να παρακαμφθεί κατά νόμον.

Παρά ταύτα, ο κ. Καλαφατέλης (όταν, προφανώς, σιγουρεύτηκε ότι η χορήγηση άδειας εμπορίας νερού ήταν ανέφικτη) δε δίστασε να προχωρήσει στην υπ’ όψιν παράνομη προμήθεια νερού, παρακάμπτοντας τόσο το θέμα της ΕΥΔΑΠ όσο και αυτό της συμβατικής υποχρέωσης προσκόμισης άδειας εμπορίας νερού.