ΕΥΓ. ΓΚΟΡΤΣΙΛΑ: «ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΟΠΩΣ Ο ΦΙΛΑΘΛΗΤΙΚΟΣ»

Του Βαγγέλη Ζιμετάκη.

Στο εξαιρετικό κλίμα που επικρατούσε την εποχή της ακμής του «Φιλαθλητικού», το μυστικό της επιτυχίας, αλλά και στις σύγχρονες ανάγκες των πολιτών του Διονύσου στάθηκε η Ευγενία Γκορτσίλα, μια από τις σπουδαιότερες βολεϊμπολίστριες της δεκαετίας του ’80 και αρχηγός της Εθνικής ομάδας, στην πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη, που παραχώρησε στο  dionysospost.gr. Η κ Γκορτσίλα κατοικεί εδώ και αρκετά χρόνια στην περιοχή και είναι η δημιουργός και υπεύθυνη των τμημάτων βόλεϊ γυναικών του ΑΟ Ροδόπολης και του ΑΟ Διονύσου.

dionysospost.gr: Τι σας έκανε να αγαπήσετε τον αθλητισμό και να ασχοληθείτε με το βόλεϊ;

Ευγενία Γκορτσίλα: «Κατ’ αρχάς, στον αθλητισμό με ώθησε ο πατέρας μου, ο οποίος ήταν παλιός αθλητής του στίβου, παράγοντας στο σωματείο που ξεκινήσαμε και συμμετείχαμε εγώ και οι αδελφές μου και μετά εγώ ακολούθησα το βόλεϊ. Η αγάπη, λοιπόν, του πατέρα μου για τον αθλητισμό, μας έκανε να τον αγαπήσουμε κι εμείς, γιατί ασχολούμαστε από πέντε χρονών παιδάκια».

dionysospost.grΩς αθλήτρια, ποιες στιγμές σας έχουν μείνει χαραγμένες στην μνήμη;

Ευγενία Γκορτσίλα: «Νομίζω, ότι είναι πάρα πολλές, γιατί κατακτάς τους στόχους σου και οι στιγμές αυτές είναι μοναδικές ανάλογα με την ηλικία που είσαι. Θα σου πω για τα πρωταθλήματα που πήραμε με τον «Φιλαθλητικό», γιατί ήμασταν μια ομάδα με γηγενείς αθλήτριες, καθώς δεν υπήρχαν τότε οι μεταγραφές. Θα σου πω, ότι ήμασταν μία από τις καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. Θα σου πω για την πρόκριση της Εθνικής Ομάδας το ’85, που πήρε το εισιτήριο για πρώτη φορά για τα τελικά του Πανευρωπαϊκού. Τι να θυμηθώ… Είναι πολλές οι στιγμές που ήταν μοναδικές και πολύ ωραίες και μου έχουν μείνει αξέχαστες. Σίγουρα δεν θα έλεγα, ότι μπορώ να ξεχωρίσω μόνο μία στιγμή. Κάθε μία είχε την δικιά της ομορφιά, την δικιά της συγκίνηση».

411c20232525d37337506ac715eab1be_L

Η ομάδα του Φιλαθλητικού τη δεκαετία του ’80, με την εμβληματική προπονήτρια Μαρία Αθανασιάδη στο μέσον.

 

dionysospost.grΠώς πήρατε την πρωτοβουλία να ιδρύσετε τμήμα γυναικείου βόλεϊ στον Α.Ο. Διονύσου και πώς νιώθετε για αυτήν την προσπάθεια;

Ευγενία Γκορτσίλα: «Στον Α.Ο. Διονύσου «μπλέχτηκα» την τελευταία χρονιά, όταν η ομάδα σταμάτησε τη λειτουργία της. Οι άνθρωποι εκεί, έκαναν μία προσπάθεια για να βοηθήσουν, αλλά δεν υπήρχε γήπεδο. Ούτε εκεί κοντά υπήρχαν γήπεδα. Είναι λίγα τα «κλειστά» στην περιοχή και ψάχναμε από ‘δω κι από ‘κει για να κάνουμε προπόνηση, αλλά δεν γινόταν ούτε από οικονομικής απόψεως, ούτε από πλευράς αποστάσεων. Συνεπώς, αναστείλαμε την λειτουργία του τμήματος, όμως, από παιδιά φίλων και από την αγάπη για το άθλημα που κάνω, ξεκινήσαμε τις πρώτες προπονήσεις στη Ροδόπολη, συγκροτήσαμε το τμήμα και τα πρώτα μας παιδιά πριν από δύο χρόνια άρχισαν την γυναικεία ομάδα. Σε αυτήν, μάλιστα, ήρθαν και κάποιες παλιές αθλήτριες που έπαιζαν κι έτσι κατεβάσαμε για πρώτη φορά γυναικεία ομάδα. Μετά από έναν χρόνο, μαζί με αυτές τις αθλήτριες, που πραγματικά στήριξαν το σωματείο εδώ στην περιοχή, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα γυναικείο τμήμα, γιατί εκείνες το ήθελαν. Μετά ήρθαν κι άλλες από την περιοχή και υπήρξε μια ομάδα πραγματικά ενεργών αθλητριών, οι οποίες το ζουν, το αγαπούν, εκτονώνονται –καθώς δεν τους αρέσει το γυμναστήριο- και ταυτόχρονα, φέτος θα κινηθούμε και σε δράσεις προς την κοινότητα, γιατί ο αθλητισμός είναι προσφορά. Ο αθλητισμός έχει καλές πλευρές, που πρέπει να τις αναδείξουμε και να τις βγάλουμε προς τα έξω. Το πραγματικό πρόσωπο του αθλητισμού δεν είναι η βία στα γήπεδα. Ο αθλητισμός είναι αξίες ζωής! Και αυτές οι αξίες δεν μαθαίνονται μέσα από τα βιβλία. Μαθαίνονται μέσα στο γήπεδο. Αυτές τις αξίες πρέπει να τις βγάλουμε προς τα έξω».

Fila1

H φωτογραφία είναι από την πρόσφατη συγκέντρωση (Reunion) το 2018

 

dionysospost.grΥπήρξατε αρχηγός της Εθνικής ομάδας; Ήταν μία καταξίωση για εσάς, ειδικά μετά την εκπληκτική πορεία του «Φιλαθλητικού»;

Ευγενία Γκορτσίλα: «Στην Εθνική ομάδα δεν ήμουν για πολλά χρόνια. Κάποια στιγμή έτυχε. Η καταξίωση, είτε είσαι αρχηγός ή όχι, δεν έχει τόσο μεγάλη αξία, όσο η φανέλα που φοράς. Τα συναισθήματα, όταν εκπροσωπείς την χώρα σου και ότι σηκώνεις εκείνη την ώρα την ελληνική σημαία είναι κάτι που μόνο οι αθλητές των Εθνικών ομάδων μπορούν να καταλάβουν. Αυτό που είχε πει η Βούλα Πατουλίδου, το «Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!», τα αποτυπώνει όλα. Δεν έχει σχέση το αν είσαι αρχηγός, ή όχι. Σημασία έχει, ότι όλοι δίνουμε όλες μας τις δυνάμεις για την πατρίδα. Να ξεχωρίσει, να φανεί η Ελλάδα. Και νομίζω, ότι αυτό έχει την μεγαλύτερη αξία. Εγώ είμαι ενεργή στο χώρο. Νιώθω ευγνωμοσύνη που έφτασα σε υψηλό επίπεδο και μπόρεσα και έγινα και προπονήτρια της Εθνικής γυναικών. Για εμένα αυτό ήταν μεγάλη τιμή. Όταν ήμουν προπονήτρια στην Εθνική γυναικών, ανεβήκαμε κατηγορία και φτάσαμε την ομάδα αυτήν στο υψηλότερο σκαλοπάτι. Συνεχίζω και προσφέρω, είτε μέσα από τον Διόνυσο, είτε μέσα από τις επιμορφώσεις των προπονητών και οπουδήποτε μου ζητηθεί. Επίσης, συνδυάζω και το κομμάτι του αθλητισμού με την εκπαίδευση, ως σύμβουλος φυσικής αγωγής στο Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής του Υπουργείου Παιδείας και ασχολούμαι με τα προγράμματα φυσικής αγωγής στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για ό,τι καλύτερο μπορέσουμε να κάνουμε για τον αθλητισμό».

dionysospost.grΤι σήμαινε ο «Φιλαθλητικός» για εσάς, λαμβάνοντας υπόψη τη συμμετοχή σε αυτόν, τόσο της αδελφής σας ως αθλήτριας, όσο και του πατέρα σας ως παράγοντα;

Ευγενία Γκορτσίλα: «Για μένα ο «Φιλαθλητικός» ήταν το σπίτι μου. Η δεύτερη οικογένειά μου. Η προπονήτριά μου (Μαρία Αθανασιάδη), η οποία έφτασε τον «Φιλαθλητικό» εκεί που τον έφτασε, ήταν σαν δεύτερη μητέρα μου. Ήμασταν μία ομάδα πρότυπο και μακάρι κάποια στιγμή να τα καταφέρω και να γίνει ο Διόνυσος, όπως ήταν ο «Φιλαθλητικός». Ένα σωματείο υγιές, που έδωσε άπειρα παιδιά στην Εθνική και κατάφερε κι έφτασε στα υψηλότερα σκαλοπάτια με τα δικά του παιδιά. Τα δικά του παιδιά έγιναν φίλες και δούλεψαν σε αυτό το σωματείο. Ο «Φιλαθλητικός» ήταν το πρώτο σωματείο με αυτό το όνομα. Οποιοδήποτε άλλο σωματείο πήρε αργότερα αυτό το όνομα. Για μένα αυτό το σωματείο είναι μέσα στην καρδιά μου. Ένα κομμάτι της ζωής μου πάρα πολύ ωραίο. Κάποια στιγμή βρεθήκαμε αθλήτριες από όλες τις «φουρνιές» του «Φιλαθλητικού». Από τις πιο μεγάλες που γύμναζαν εμάς, ως τις πιο μικρές που γυμνάζαμε εμείς. Ήταν μία εξαιρετική συνάντηση. Επίσης, το γεγονός, ότι πήγαμε τόσο καλά με άτομα από όλες τις γωνιές της Ελλάδας δείχνει ότι ο «Φιλαθλητικός» είναι η ομάδα της καρδιάς μας. Ήταν κάτι διαφορετικό από τις τυπικές ομάδες που πας, παίζεις και φεύγεις».

35695487_1575812719197631_4205552725506654208_n

Η πλακέτα που δόθηκε στην Μαρία Αθανασιάδη από τα κορίτσια της.

 

dionysospost.grΝοσταλγείτε κάτι από την εποχή της ενεργού δράσης μέσα στα παρκέ;

Ευγενία Γκορτσίλα: «Αυτό που νοσταλγώ, είναι το ότι παίζαμε, γιατί μας άρεσε. Γιατί το αγαπούσαμε. Αφιερώναμε ώρες στα γήπεδα και δεν δυσανασχετούσαμε για αυτό. Θα ήθελα τα νέα παιδιά να λειτουργούν έτσι. Δηλαδή, να αγαπούν, να αγωνίζονται για αυτό που κάνουν. Να έχουν ένα όνειρο και να παλεύουν για αυτό. Όχι να πηγαίνουν, απλά για να πηγαίνουν. Περνάμε μια κρίση αξιών στην εποχή μας και αυτό το βλέπουμε και στον αθλητισμό. Στον αθλητισμό, δεν πρέπει κανείς να κοιτάξει τι θα πάρει, αλλά τι θα δώσει. Εμείς δίναμε, δεν παίρναμε. Παίρναμε πολύ λίγα και δίναμε πάρα πολλά, γιατί τον αγαπούσαμε. Και νομίζω, ότι έτσι γίναμε αθλήτριες. Γιατί κανένας όταν ξεκινάει δεν έχει μια «ταυτότητα» που λέει, ότι «εσύ θα γίνεις κάτι μεγάλο». Ο καθένας έχει ένα όνειρο. Και νομίζω, ότι κάπως έτσι πορεύτηκα κι εγώ και κάπως έτσι παλεύω για τα όνειρα των παιδιών στην ομάδα. Αυτό προσπαθώ να πω και στα παιδιά, τόσο στα σχολεία, όσο και στις δράσεις που γίνονται, όπως είναι η «Ημέρα του Αθλητισμού». Ο αθλητισμός, είναι ένα ιδανικό. Αν μπουν οι σωστές αξίες του μπροστά, τότε τα παιδιά έχουν ένα όνειρο για να αγωνιστούν και να παλέψουν».

dionysospost.grΩς μέλος της κοινωνίας του Δήμου Διονύσου, έχετε εντοπίσει κάποια προβλήματα στην περιοχή; Τι θεωρείτε ότι πρέπει να πράξει η δημοτική αρχή;

Ευγενία Γκορτσίλα: «Εγώ στο κομμάτι που εμπλέκομαι στον αθλητισμό, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Δήμο, γιατί έφτιαξε το «κλειστό» Διονύσου. Αυτό πρέπει να το πω. Παραλάβαμε ένα γήπεδο και παρόλο που τόσα χρόνια ασχολούμαι με τον αθλητισμό, ποτέ στην ζωή μου δεν έχω ξαναδεί τέτοιο δάπεδο σε γήπεδο. Πρόκειται νομίζω για μια μεγάλη πρωτοτυπία. Το γήπεδο με την τοποθέτηση του παρκέ και του ηλεκτρονικού πίνακα είναι  ένα στολίδι. Τώρα, αναφορικά με τον Δήμο, δεν ξέρω πού θα έπρεπε να εστιάσω. Θα εστιάσω στην καθημερινότητα. Πρέπει να υπάρξουν καλύτερες υποδομές. Πρέπει να δοθεί βάση στην παιδεία, στον αθλητισμό και σε δράσεις που γίνονται για τους πολίτες. Σήμερα, στην εποχή που ζούμε, η καθημερινότητα είναι αυτή που στοιχίζει περισσότερο. Είναι απαραίτητο να δοθεί έμφαση στο πώς ο πολίτης θα ζήσει καλύτερα. Το αποχετευτικό πχ, πρέπει κάποια στιγμή να επιλυθεί. Είναι ένα μείζον θέμα. Ο κάθε πολίτης βιώνει την καθημερινότητα διαφορετικά και εκεί πρέπει να δρα κάθε δημοτική αρχή. Από την άλλη, στα σχολεία δίνονται λύσεις, όπως η μεταφορά του λυκείου Δροσιάς. Αυτές είναι θετικές λύσεις για τις σχολικές μονάδες. Όμως, σε σχέση με  το λύκειο του Διονύσου, δεν ξέρω σε ποιο σημείο βρίσκεται η μελέτη. Η συμφόρηση είναι πολύ μεγάλη. Δεν είναι συνθήκες αυτές. Πρέπει κάποια στιγμή να τελειώσει και το χτίσιμο του λυκείου. Επίσης, ξέρω, ότι η στέγαση και στο λύκειο του Κρυονερίου είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Πρόκειται για λύσεις που θα συμβάλλουν να καλυτερεύσει η ποιότητα ζωής του πολίτη».

ευγενια

Η Ευγενία Γκορτσίλα βραβεύει τη Στέφανι Νιέμερ του Ολυμπιακού, που αναδείχτηκε MVP της 8ης αγωνιστικής του περσινού πρωταθλήματος (Κλειστό γήπεδο «Μελίνα Μερκούρη», 

 

dionysospost.grΟι αθλητικές εγκαταστάσεις στον δήμο μας θεωρείτε ότι είναι επαρκείς για την σωστή εκγύμναση των παιδιών;

Ευγενία Γκορτσίλα: «Δυστυχώς όχι. Σε τέτοιες περιοχές, όπου ο χειμώνας είναι βαρύς, θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερα «κλειστά». Δεν είναι δυνατόν να μην υπάρχει ένα στην Δροσιά. Η Άνοιξη έχει, ενώ το Κρυονέρι όχι. Βέβαια, το ζήτημα είναι, πού θα βρεθούν τα λεφτά, αφού τόσα χρόνια γινόταν «πάρτι»… Να όμως που κάποια στιγμή, έρχεται η ώρα που όλα πρέπει να γίνουν. Δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά και για τους πολίτες γενικότερα. Στην Ελλάδα επίσης εμπλέκονται πολλοί, όπως η περιφέρεια, ο Δήμος, κλπ., αναφορικά με το ποιος θα δώσει τα χρήματα. Όμως οι εγκαταστάσεις χρειάζονται, γιατί ο αθλητισμός είναι διέξοδος. Επί παραδείγματι, τα παιδιά μου, τα οποία ασχολούνται με τον αθλητισμό, πέρασαν πολύ πιο ανώδυνα την εφηβεία λόγω του αθλητισμού. Είχαν στόχους και απέφυγαν τις κακοτοπιές και κάθε γονιός το σκέφτεται αυτό. Όταν σε ένα γήπεδο παλεύουν δύο και τρία σωματεία, δεν βγαίνει άκρη».

35483755_1776350079077422_559809559233822720_n

Reynion Φιλαθλητικού 2018.

 

dionysospost.gr: Έχετε διατελέσει γυμνασιάρχης σε σχολεία της περιοχής, γεγονός που σας φέρνει σε ακόμα μεγαλύτερη επαφή με τα παιδιά και μάλιστα στο ευρύ φάσμα ενός σχολείου. Τα παιδιά σήμερα, πιστεύετε πως θέλουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό, ή έχουν αφεθεί, λόγω της έντονης παρουσίας της τεχνολογίας στην καθημερινότητά τους;

Ευγενία Γκορτσίλα: «Έχω διατελέσει γυμνασιάρχης, αλλά και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο, στο τμήμα ΤΕΦΑΑ. Επίσης, κάτι το οποίο έχουμε διαπιστώσει στο υπουργείο, είναι, ότι η παιδική παχυσαρκία αγγίζει το 35%. Σε όλες τις χώρες του κόσμου, ο δείκτης αυτός είναι στο κόκκινο. Το κόστος ετησίως ανά τον κόσμο για τις ασθένειες που προκαλούν παιδική παχυσαρκία αγγίζει τα 6 δις! Επιπρόσθετα η ΕΕ, έχει θέσει κάποιους στόχους και ένας από τους πρώτους είναι η βελτίωση της υγείας των πολιτών μέσω της άσκησης και του αθλητισμού. Συνεπώς, ο αθλητισμός, πρέπει να γίνει κουλτούρα. Δηλαδή, το παιδί πρέπει να μάθει να ασκείται για την υγεία και την ποιότητα ζωής του. Μαθαίνει τι είναι καλό για την υγεία του. Μπορεί μέσω της σωστής διατροφής να ζήσει σωστά και να διαχειριστεί το άγχος του. Αυτή η νοοτροπία πρέπει να καλλιεργηθεί και μέσα και έξω από τα γήπεδα. Δυστυχώς, βαδίζουμε σε εποχές υποκινητικότητας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει εκδώσει στοιχεία, τα οποία δείχνουν ότι κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν 8.000.000 άνθρωποι γιατί δεν κινούνται! Αυτό σημαίνει, ότι λόγω και των υπολογιστών, οι εποχές είναι πιο δυσοίωνες. Η άσκηση έχει μπει στο στόχαστρο. Πραγματικά, η διέξοδος και οι αξίες που δίνει ο αθλητισμός πρέπει να βγουν μπροστά χάριν της υγείας. Οι έφηβοι πρέπει να μάθουν να λειτουργούν με την άσκηση στη ζωή τους. Στην Ελλάδα πρέπει να γίνει μέρος πολιτικής βούλησης. Να γίνει προγραμματικός άξονας της εκάστοτε κυβέρνησης. Να διανεμηθούν τα κονδύλια όπως πρέπει για όλες τις ηλικίες. Δίνονται μεγάλα κονδύλια για τη βασική αθλητική εκπαίδευση στην προσχολική ηλικία. Γίνονται προγράμματα για μικρά παιδιά, αλλά και για την Τρίτη ηλικία. Οι άνθρωποι πρέπει να κινούνται. Άσκηση δεν είναι μόνο το γυμναστήριο. Είναι ένας περίπατος, μια εκδρομή. Πρέπει να γίνει τρόπος ζωής».