Κ. ΤΣΑΡΤΣΑΡΗΣ: «ΣΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ»

Του Βαγγέλη Ζιμετάκη.

Ο Κώστας Τσαρτσαρής, ένας από τους μεγαλύτερους σε αξία και διακρίσεις Ελληνες μπασκετμπολίστες, κάτοικος εδώ και μερικά χρόνια Διονύσου, μιλά στο dionysospost.gr για την εξαιρετική δουλειά στον αθλητισμό που γίνεται στην περιοχή μας, για την ανάγκη δημιουργίας νέων εγκαταστάσεων, αλλά και για την οπτική του γύρω από τα σπορ. Το μέλος της «χρυσής» γενιάς του 2005 και της νίκης επί των Αμερικανών το 2006 αποκαλύπτεται σε μία συνέντευξη γεμάτη μπάσκετ και αθλητικό ήθος!

dionysospost.gr: Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με τον αθλητισμό και συγκεκριμένα με το μπάσκετ;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Μου αρέσει να λέω, ότι δεν επιλέγουμε εμείς το άθλημα, αλλά εκείνο μας επιλέγει. Δοκίμασα στην αρχή πολλά αθλήματα και ήμουν καλός σε πολλά από αυτά. Είχα και διακρίσεις. Η ενασχόλησή μου με το μπάσκετ, όμως, είχε μία διαφορετική αίσθηση και χροιά».

dionysospost.gr: Η έναρξη της καριέρας σας έλαβε χώρα στη Βέροια. Πώς λοιπόν από την γενέτειρά σας βρεθήκατε στην Ισλανδία, με τους Έλληνες φιλάθλους μάλιστα να σας προσδίδουν και το παρατσούκλι «Ισλανδός»;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Είναι μία ιδιαίτερη ιστορία. Εκείνη την εποχή, ήταν της μόδας η υπόθεση Μπόσμαν. Η υπόθεση Μπόσμαν προέβλεπε ότι κάθε Ευρωπαίος αθλητής είχε το δικαίωμα να μετεγγράφεται ελεύθερα σε όποιον σύλλογο και σε όποια χώρα θέλει. Κάθε πολίτης μπορούσε στη χώρα που θα  πάει να έχει ίσα δικαιώματα και ελευθερίες με τους κατοίκους της χώρας αυτής. Αυτό συνέβαινε πιο πολύ με τους ερασιτέχνες και για τους ανήλικους. Εγώ, λοιπόν, είπα να εκμεταλλευτώ αυτό το «άνοιγμα» και λόγω μίας αντιδικίας που είχαμε με την τοπική ομάδα στην Βέροια αποφάσισα να μεταβώ στην Ισλανδία. Οι άνθρωποι εκεί, με είχαν δει σε ένα camp που είχε γίνει στις ΗΠΑ εκείνο το καλοκαίρι κι έτσι μου έγινε η πρόταση. Είχα αυτό το ενδεχόμενο στο μυαλό μου και είπα να το αξιοποιήσω αποδεχόμενος την πρόταση».

tsartsaris

dionysospost.gr: Επιστρέφετε στην Ελλάδα για λογαριασμό της «Νήαρ Ηστ». Ποια είναι τα συναισθήματα και οι φιλοδοξίες εν όψει του αθλητικού σας «επαναπατρισμού»;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι ποτέ τον εαυτό μου να σκέφτεται ότι αυτό που κάνω είναι πια το επάγγελμά μου, ότι πρέπει να αναρριχηθώ και να κερδίσω χρήματα… Αυτό ήρθε πολύ αργότερα. Ήμουν πολύ ρομαντικός και μου άρεσε αυτό. Έχω την εντύπωση δε, ότι αυτός ο ρομαντισμός ήταν ένα από τα συστατικά της επιτυχίας εκείνης της γενιάς. Όταν μπαίνει το χρήμα στην μέση αλλάζουν τα πράγματα. Εγώ σκεφτόμουν απλά ότι παίζω σε μία ομάδα που μου δίνει την ευκαιρία να δείξω αυτό που μπορώ σε πολύ υψηλό επίπεδο κι αν έρθει κάτι καλύτερο έχει καλώς. Εμένα μου άρεσε πολύ στη «Νήαρ Ηστ». Πρόκειται για μία πολύ καλή ομάδα και η Καισαριανή είναι μία εξαιρετική περιοχή. Έβλεπα ότι θα μπορούσα να μείνω εκεί για πολλά χρόνια. Παρόλα αυτά, όμως, ήρθαν έτσι τα πράγματα και έπρεπε να προχωρήσω μπροστά».

dionysospost.gr: Το 2002 αρχίζει η συνεργασία με τον ΠΑΟ, στον οποίον θα αγωνιστείτε έως το τέλος της καριέρας σας. Ήταν όνειρο ζωής να αγωνιστείτε με τα χρώματα του «τριφυλλιού»; Ποιες σκέψεις σας κατέκλυσαν τότε;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Το οξύμωρο είναι ότι είμαι Παναθηναϊκός, παρόλο που ανέκαθεν ήμουν «γκαλικός», καθώς είμαι παιδί της Μακεδονίας. Όταν ο Γκάλης έφυγε από τον Άρη και πήγε στον ΠΑΟ, έγινα κι εγώ υποστηρικτής φανατικός της ομάδας. Εν τω μεταξύ, ο τότε προπονητής μου στον Φίλιππο Βέροιας ήταν και κουμπάρος του φυσιοθεραπευτή του ΠΑΟ και κάποια στιγμή μου έκανε ένα τρομερό δώρο. Μου έφερε αυτόγραφα όλων των παικτών. Ήξερε ότι είμαι ΠΑΟ και επειδή ήμουν πιτσιρικάς τότε με είχε στα «ώπα – ώπα». Εννοείται ότι το έκανα εικόνισμα. Εκείνο το χαρτί είχε τις υπογραφές όλων των παικτών από τη μεγάλη ομάδα του  1996. Μπορούμε λοιπόν να πούμε ότι με τον ερχομό μου στον ΠΑΟ ένα όνειρο πραγματοποιήθηκε. Τολμώ να πω βέβαια σαν επαγγελματίας ότι αν είχα τότε και κάποια άλλη πρόταση θα την εξέταζα και αν ήταν πιο συμφέρουσα ίσως να επέλεγα αυτήν».

zoc-tsartsaris

dionysospost.gr: Λαμβάνετε κλήση για την Εθνική ομάδα ανδρών το 2000. Ήταν μία καταξίωση για εσάς;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Η αλήθεια είναι ότι έκανα προετοιμασία και το 1999. Ο προπονητής τότε είχε επιλέξει δύο φερέλπιδες νέους, εμένα και τον Λάζαρο τον Παπαδόπουλο. Ήταν η προετοιμασία για την Ντιζόν, όπου έλαβε χώρα το ευρωπαϊκό. «Κόπηκα» εκείνη τη χρονιά, αλλά δεν πειράζει. Την επόμενη χρονιά ήμουν στη 18άδα και τα συναισθήματα ήταν απίστευτα. Ένιωθα πραγματικά μέλος αυτής της ομάδας, έπαιζα δίπλα στους καλύτερους Έλληνες παίκτες και τα παιδιά τότε διέπρεπαν στο εξωτερικό. Όλα αυτά βοήθησαν την καριέρα μου και έκανα πολύ καλούς φίλους και φυσικά η αυτοπεποίθηση και οι ικανότητές μου βελτιώθηκαν αισθητά».

dionysospost.gr: Τι σήμανε για εσάς το χρυσό μετάλλιο στο Eurobasket του 2005; Πιστεύατε ότι μπορούσε η Εθνική να φτάσει τόσο ψηλά;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Εκείνη η Εθνική είναι μία πολύ ιδιάζουσα περίπτωση, διότι δεν είχαμε παίξει καθόλου καλά σε όλη τη διοργάνωση. Νομίζω, ότι το καλύτερό μας παιχνίδι το παίξαμε εναντίον των Γερμανών στον τελικό. Όλα τα υπόλοιπα παιχνίδια που κερδίσαμε, τα κερδίσαμε πολύ δύσκολα. Κάποια τα χάσαμε, ενώ κάποια τα πήραμε με τη βοήθεια της τύχης. Παρόλα αυτά, καταφέραμε και πήραμε το χρυσό και βοηθήσαμε την ομάδα να ανταπεξέλθει σε ένα υψηλότερο επίπεδο. Είχα κερδίσει τίτλους με τον ΠΑΟ τα προηγούμενα χρόνια και είχα νιώσει υπέροχα, καθώς κέρδιζα τίτλους στο άθλημα που αγαπούσα. Ο τίτλος με την Εθνική, όμως, είχε μία ιδιαίτερη σημασία. Είχαμε όλο τον κόσμο δίπλα μας. Ο τελικός έγινε σε ένα κατάμεστο γήπεδο, γεμάτο από ελληνικές σημαίες. Φίλοι, γνωστοί, άγνωστοι, ήταν υπέρ της Ελλάδας. Αυτό, είναι κάτι που πολύ σπάνια βιώνει ένας αθλητής. Είμαι, λοιπόν από τους τυχερούς, που βρέθηκαν σε αυτήν τη θέση.»

tsartsarissssss

dionysospost.gr: Με την Εθνική κατακτήσατε και τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο του 2006, πετυχαίνοντας, μάλιστα, μία ιστορική νίκη απέναντι στις ΗΠΑ. Ήταν μία αναγνώριση των κόπων και των προσπαθειών της ομάδας;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Νομίζω ότι εκείνα τα χρόνια οι Έλληνες είχαν καταξιωθεί σε πολλά επίπεδα. Φυσικά, το ευρωπαϊκό μας έφερε στην κορυφή, αλλά ο Θοδωρής (σ.σ. Παπαλουκάς) ήταν πρωταθλητής Ευρώπης με την ΤΣΣΚΑ, εμείς στον ΠΑΟ είχαμε παίξει Final Four στη Μόσχα και παρόλο που δεν τα καταφέραμε, για εμάς ήταν μία αναγνώριση και ένα «step up» στην καριέρα μας. Φτάσαμε λοιπόν να παίζουμε με πολλή αυτοπεποίθηση πολύ καλό μπάσκετ –με εξαίρεση τον τελικό- σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο πολύ υψηλού επιπέδου. Κάναμε και αυτήν τη μεγάλη νίκη απέναντι στις ΗΠΑ, η οποία μας συνοδεύει καθημερινά σε ό,τι και να κάνουμε στη ζωή μας. Πολύς κόσμος είχε ταυτιστεί με αυτήν τη νίκη. Πολλοί θυμούνται ακόμα που βρίσκονταν εκείνη την ημέρα και από πού είδαν το ματς, εξιστορώντας μας την εμπειρία τους. Και για εμάς βέβαια, ήταν –όπως είπες κι εσύ- ένα λάβαρο, ένα παράσημο στη στολή μας για πολλά χρόνια. Για όλη μας τη ζωή…»

αα

dionysospost.gr: Ποιες στιγμές σας έχουν μείνει περισσότερο χαραγμένες στη μνήμη ως αθλητή;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Είναι πάρα πολλές πραγματικά. Θα μπορούσα να πω για τους τίτλους, θα μπορούσα να πω και για τις ήττες, που είναι ένα πολύ μεγάλο μάθημα για τον αθλητή. Είναι γενικά ένα μάθημα ζωής οι ήττες. Μου έχουν μείνει και οι κακοτυχίες που οδήγησαν σε άσχημα αποτελέσματα. Θυμάμαι όμως και τις παρέες που έκανα. Οι άνθρωποι που γνώρισα, οι εικόνες που είδα μέσα από τα ταξίδια που κάναμε, τα συναισθήματα, είναι μία πολύ πλούσια συλλογή όλο αυτό που έζησα. Αλλά τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τη γέννηση των παιδιών μου! Μιλώντας όμως για τα αθλητικά πράγματα δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάτι. Ίσως, αν είχαμε κερδίσει εκείνο το Παγκόσμιο, εκείνο το διάστημα που περάσαμε στο Τόκιο να ήταν ό,τι πιο κορυφαίο και μοναδικό μπορούσε να μας συμβεί».

917de464bc9413df8b7d9d69cdcb7d74

 

ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΔΙΟΝΥΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΣΤΟΛΙΔΙ

dionysospost.gr: Το 2015 αναλαμβάνετε τις ακαδημίες του ΠΑΟ. Θεωρείτε ότι θα μπορούσατε να κάνετε κάτι αντίστοιχο και σε κάποια ομάδα του Διονύσου;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Βέβαια, αλλά ούτως ή άλλως στη «ΝΙΚΗ ΔΡΟΣΙΑΣ» είναι ένας από τους μεγαλύτερους παίκτες που πέρασαν ποτέ από το ελληνικό μπάσκετ και συνεισέφερε τα μέγιστα στο έπος του ’87, ο Νίκος Λινάρδος. Σαν επικεφαλής των τμημάτων κάνει καταπληκτική δουλειά. Ο Βασίλης Σούλης, ένας πολύ μεγάλος αθλητής, διαπρέπει στα τμήματα υποδομής του Διονύσου. Γενικότερα, γίνεται καλή δουλειά εδώ. Προφανώς υπάρχει περιθώριο βελτίωσης, αλλά ο κόσμος μπορεί να κοιμάται ήσυχος στέλνοντας τα παιδιά του σε αυτούς τους εξαιρετικούς παιδαγωγούς και ανθρώπους. Στο Δήμο Διονύσου δραστηριοποιούνται εξαιρετικοί αθλητές. Γίνεται πολύ καλή δουλειά στην περιοχή μας».

dionysospost.gr: Πιστεύετε ότι οι αθλητικές εγκαταστάσεις στην περιοχή μας είναι επαρκείς για τη σωστή εκγύμναση των παιδιών και των νέων;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Δε θα το έλεγα. Χρειάζονται κι άλλες εγκαταστάσεις. Η ιδιαιτερότητα μιας περιοχής σαν τη δική μας με πολύ κρύο δεν επιτρέπει να πραγματοποιούνται αθλήματα που θέλουν κλειστούς χώρους. Και δε μιλάω μόνο για το μπάσκετ. Ένα κλειστό γυμναστήριο μπορεί να φιλοξενήσει πολλά αθλήματα και κατ’ επέκταση πολλά περισσότερα παιδιά. Ήδη το γήπεδο του Διονύσου έχει εκσυγχρονιστεί και πρόκειται για ένα πραγματικό στολίδι! Παρά ταύτα, δεν είναι αρκετό γιατί η ζήτηση είναι πολύ μεγάλη, οι ομάδες πιέζονται πάρα πολύ για να προπονήσουν τα παιδιά, οπότε θα έπρεπε στο άμεσο μέλλον να παρθεί μία απόφαση για να γίνει κάτι καινούριο».

ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΕΛΗ

dionysospost.gr: Ως πολίτης του Δήμου Διονύσου έχετε εντοπίσει προβλήματα για τα οποία θα έπρεπε να μεριμνήσει η δημοτική αρχή;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Ως νέος γονιός αντιμετωπίζω μεγάλο πρόβλημα με τις παιδικές χαρές. Εκεί που είχαμε παιδικές χαρές δίπλα στην πόρτα μας κρίθηκαν όλες ακατάλληλες. Προφανώς θα υπήρχε λόγος, αλλά έχουν περάσει πολλά χρόνια και δεν έχει γίνει τίποτα για να αντικατασταθούν. Επίσης πληρώνουμε πολύ υψηλά δημοτικά τέλη και δεν έχουμε αποχέτευση! Οι δρόμοι επίσης είναι χειρότεροι κι απ’ το χωριό μου, χωρίς φυσικά να θέλω να θίξω τους συγχωριανούς μου πάνω στη Βέροια. Είναι ορισμένα πράγματα που δεν μπορώ να τα καταλάβω. Ζούμε δίπλα σε ένα δάσος. Όποιος θέλει πάει και πετάει τα μπάζα του εκεί. Εμείς πάμε βόλτες με τα παιδιά μας για να πάρουμε καθαρό αέρα και ο τόπος είναι γεμάτος σκουπίδια και μπάζα. Και απ’ ό,τι ξέρω είναι σύμφωνος και ο Δήμος σε όλο αυτό. Υπάρχουν θέματα και δεν ξέρω αν αυτά που λέμε θα αγγίξουν κανέναν, αλλά κάποιοι άνθρωποι πρέπει να κινητοποιηθούν και να αλλάξουν κάποια πράγματα. Να έρθουν στη σωστή τους θέση».

tsartsaris (1)

dionysospost.gr: Τι συμβουλεύετε τους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με το μπάσκετ σήμερα;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Πάνω απ’ όλα να το αγαπούν! Να μην τους υπονομεύει κανείς και να τους υποδεικνύει τι θα κάνουν. Αν δεν θέλουν να παίξουν, ας μην παίξουν. Αν θέλει ο μπαμπάς να παίξει, ας παίξει ο ίδιος. Το παιδί πρέπει να κάνει αυτό που θέλει. Είναι ο μόνος τρόπος να προκόψει κάποιος στη ζωή του. Προφανώς στη ζωή δεν είναι όλα στρωμένα με ροδοπέταλα και δε γίνεται πάντα αυτό που θέλουμε, αλλά αξίζει να προσπαθήσουμε να κάνουμε αυτό που θέλουμε. Ο αθλητισμός είναι κάτι δύσκολο. Απαιτεί πολλές θυσίες, αλλά η ανταμοιβή είναι πολλαπλάσια των θυσιών και αξίζει τον κόπο».

dionysospost.gr: Τι σας εκφράζει και τι σας απωθεί στο χώρο του αθλητισμού;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Από τη μία πλευρά μου αρέσει που έχει ανέβει το επίπεδο γνώσεων σε όλους τους τομείς και σε όλα τα αθλήματα. Πιο συγκεκριμένα, εκτός από πολύ αναγνωρισμένους παίκτες εξάγουμε πια και προπονητές, οι οποίοι είναι παιδαγωγοί, διδάσκουν εξαιρετικά μπάσκετ και αυτή νομίζω είναι η μεγαλύτερη αναγνώριση της ανόδου του αθλήματος και του αθλητισμού. Από την άλλη με απωθεί η απάθεια των ομάδων στα ζητήματα της βίας και της έννομης λειτουργίας των αγωνισμάτων. Σίγουρα θα πρέπει να δώσουμε προσοχή και σε πιο μικρά αθλήματα που μας δίνουν μεγάλες χαρές, αλλά η οικονομική κατάσταση της χώρας δεν το επιτρέπει. Δεν έχουν μείνει όμως και πολλά πράγματα σε αυτήν τη χώρα που να μας δίνουν αναγνώριση και χαρά. Συνεπώς, πρέπει να δώσουμε σημασία στον αθλητισμό, που βοηθάει ποικιλοτρόπως».

1ï EUROSTAR GAME

dionysospost.gr: Ποιες είναι οι φιλοδοξίες και τα όνειρά σας για το μέλλον;

Κώστας Τσαρτσαρής: «Πάντα να δημιουργούμε, να βάζουμε καινούριους στόχους. Να μπορούμε να μεταλαμπαδεύουμε τις γνώσεις μας στα νέα παιδιά. Αυτό προσπαθώ κι εγώ όλα αυτά τα χρόνια που ακολούθησαν την αγωνιστική μου δράση. Και μακάρι, να ακολουθήσουν κι άλλοι τον αθλητισμό, γιατί ο αθλητισμός είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό. Και δεν μιλάω μόνο για το επίπεδο του πρωταθλητισμού, αλλά και για την καθημερινή μας άσκηση».

tsartsaris2