ΝΕΑ

ΠΛΗΘΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΗ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗ

Θερμή υποδοχή επιφύλαξαν στο νέο βιβλίο του Αρη Γαβριηλίδη «Νοσταλγώντας την δεκαετία του ’50» οι Διονυσιώτες χθες-Κυριακή το πρωί στην αίθουσα εκδηλώσεων  της Δημοτικής Ενότητας Διονύσου. Ο ίδιος ο συγγραφέας περιέγραψε με γλαφυρό τρόπο το κλίμα που επικράτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook. Ιδού:

«Ο ΔΙΟΝΥΣΟΣ ΥΠΟΔΕΧΤΗΚΕ ΤΟ «ΝΟΣΤΑΛΓΩΝΤΑΣ»
Ο καιρός το επέτρεψε, οι φίλοι στον Διόνυσο το θέλησαν, κι έτσι το πρωί της Κυριακής 13 Ιανουαρίου, στον φιλόξενο χώρο του Πολιτιστικού της Δ. Ε. Διονύσου πραγματοποιήσαμε την παρουσίαση του νέου βιβλίου μου «Νοσταλγώντας την δεκαετία του ’50».

Η εκδήλωση αυτή είχε από όλα:
Είχε προσέλευση τόσο μεγάλη, που αναγκαστήκαμε να επιστρατεύσουμε και το τελευταίο διαθέσιμο κάθισμα, κατεβάζοντας κάποια από την Βιβλιοθήκη του πάνω ορόφου.

Είχε θερμό καλωσόρισμα από τους διοργανωτές, τον Τάσο Μπάση, Πρόεδρο της Δ.Ε. Διονύσου και την Χριστίνα Γιαννέτου, την ψυχή της Βιβλιοθήκης Διονύσου.

Είχε την άριστη παρουσίαση του βιβλίου από τον συγγραφέα-ποιητή Βασίλη Γεωργιάδη.

50210482_10215427929626310_5969023132822929408_o

Είχε την ολοζώντανη και γλαφυρή ανάγνωση αποσπασμάτων από την Έμιλυ Αθανασιάδου.

Είχε «εποπτικά μέσα» όπως την παλιά, γυάλινη σύριγγα με την τεράστια βελόνα (με την οποία η Έμιλυ έκανε απόλυτα παραστατικό το σχετικό απόσπασμα του βιβλίου), την παλιά γκαζιέρα, το χάλκινο γουδί και την σβούρα με το κορδονέτο.

Είχε τις δικές μου περιγραφές και σχόλια εικόνων και περιστατικών από την εποχή εκείνη.

Είχε την «έκπληξη» που μας επεφύλαξαν οι φίλοι Λευτέρης Μαϊρόπουλος και Παντελής Παραμάνης με την μουσική παρεμβολή τους από τον εξώστη από όπου τραγούδησαν με το μπουζούκι και την κιθάρα τους ένα τραγούδι για το Πασαλιμάνι της εποχής εκείνης.

Είχε όμως, κυρίως, την θερμή υποδοχή που μας επιφύλαξαν οι παριστάμενοι. Συμμετείχαν, γελούσαν, χειροκροτούσαν, θυμόντουσαν μαζί μας, δημιουργώντας ένα καταπληκτικό κλίμα και κάνοντας την παρουσίαση βιβλίου διαφορετική από τις άλλες, που θα μας μείνει αλησμόνητη.

49900297_10215427931386354_7188692475068809216_o

Θερμά ευχαριστώ τους διοργανωτές, τον Πέτρο Ζωίδη, που φρόντισε τα ηχητικά, τον Βασίλη και την Έμιλυ και τους μουσικούς μας Λευτέρη και Παντελή. Πιο πολύ όμως ευχαριστώ όλους όσοι με τίμησαν με την παρουσία τους-παλιούς φίλους και γείτονες αλλά και τους νέους που γνώρισα μέσω της ομάδας «Διόνυσος: Παράθυρο στην Τέχνη» και βρεθήκαμε από κοντά».

49914705_10215427935786464_9004557643695521792_o

 

Κι ένα απόσπασμα από το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου, που αναδύει αντιπροσωπευτικούς χαρακτήρες της εποχής:

ΤΑ ΓΙΑΤΡΟΠΟΡΕΜΑΤΑ ΣΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ ’50

…Έχω ακόμη την βάσιμη υποψία ότι όλοι οι γιατροί της εποχής, ο Μεσσηνέζης, ο Γκαμήλης, θιοσχωρέστους, που ήσαν «πλερωματικοί», δηλαδή ιδιωτικοί, μαζί με τους γιατρούς του ΙΚΑ, είχαν μυστικά συνωμοτήσει για να σε βασανίζουν. Με το παραμικρό, σου έγραφαν ενέσεις: πενικιλίνη (εξ αιτίας της μίσησα την Κυλλήνη), στρεπτομυκίνες και χρυσομυκίνες (εξ αιτίας τους δεν επισκέφθηκα ποτέ τις Μυκήνες).

Στη συνέχεια, έκανε την εμφάνισή της μια άλλη γειτόνισσα, η «ενεσού». Πάντοτε γλυκομίλητη έχοντας υπό μάλης το τσαντάκι με τα σατανικά σύνεργά της, κάτι τεράστιες σύριγγες με ανατριχιαστικές βελόνες. Τις έβραζε για απολύμανση στην κατσαρόλα, πάνω στην γκαζιέρα που είχε ετοιμάσει η μητέρα σου (κι αυτή στο κόλπο), αφού οι σύριγγες μιας χρήσεως δεν είχαν ανακαλυφθεί ακόμη.

50110662_10215427936226475_8683392504835342336_n

Εσύ κρυφοκοίταζες με δέος, κάτω από τα σκεπάσματα, την φοβερή διαδικασία και ευχόσουν να πάθει συγκοπή και να πεθάνει εκείνη τη στιγμή η ενεσού για να την γλυτώσεις. Κι όταν έβγαζε τον αέρα από τη σύριγγα κρατώντας την με τη βελόνα προς το ταβάνι δημιουργώντας ένα μικρό σιντριβάνι, σου έλεγε μελιστάλαχτα έτοιμοι είμαστε», που θύμιζε το «επί σκοπόν» του εκτελεστικού αποσπάσματος.

Κι εσύ, αντί να είσαι στημένος περήφανα στον τοίχο τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο και πεθαίνοντας για την πατρίδα, σαν πρωταγωνιστής του Μικρού Ήρωα, βρισκόσουν μπρούμητα σε ένα φτωχικό κρεβάτι, με τον πισινό μισόγυμνο, περιμένοντας το μοιραίο!

Ευτυχώς που βγήκαν στη συνέχεια τα αντιβιοτικά και οι κάψουλες και γλύτωσαν τα παιδιά μας, τουλάχιστον, από αυτή την οδυνηρή και ταπεινωτική δοκιμασία».

Categories: ΝΕΑ